— Qiziq. 90 ga yetganimda ko‘rinishim qanaqa bo‘lar ekan?!
— Nima? 90 ga yetasanmi hali yo‘qmi?
— Nega yetmas ekanman?! Hozir 85 man. Yana 5 kilogram yig‘sam bo‘ldi-da...!
— Xotin, raqsga tushma!
— Nega dadasi?
— Nima qilyapsan? Senga gapiryapman! Qo‘llaringni tushir!
— Zo‘r musiqa ekan dadasi...
— Rulni ushla! Qayoqqa haydayapsan?!
Uyda ishlashni boshlaganimdan beri ikki martta ishga kech koldim.
"Hayotda masofalar hech narsani hal qilmaydi" deydigan insonlarga hojatxonani uyingizdan 1 km uzoqqa quring-chi, ko‘ramiz hal qilmasligini degim keladi.
Bolakay otasidan so‘rabdi:
— Dada, 2 ta savol bersam maylimi?
— Mayli, so‘ra!
— Birinchisi - menga yangi o‘yinchoq olib berasizmi? Ikkinchisi - nimaga yo‘q?
Maktabda uy ishi uchun “Mening ota-onam” mavzusida insho yozib kelish berilibdi.
Bir o‘quvchi daftariga shunday yozib kelgan ekan.
Ota-onalarimiz shunday yoshga kirishgan-ki, ularni tarbiya qilish va urishganlarida ajratishga bizning kuchimiz yetmayapti.

Yigit qizga:⠀
— Barmoqlaringiz buncha uzun? Pianino chalasizmi?
Qiz:
— Yo‘q. Labarotoriyada probirkalar yuvaman.

— Bilasanmi, pul topish uchun hattoki nimaga borganman?
— Nimaga?
— Ishga borganman!
— Hazrat, agar kechasi xotinimning yuzidan nur yog‘ilib tursa nima bo‘ladi?
— Bu xotining seni telefoningni tekshirayotganini bildiradi.
Afandining uyiga kelgan mehmon uch kunda ham ketmasmish. Ertalab afandi mushugini urishayotganmish: "Ket! uch kunlik mehmonga o‘xshab o‘tiraverasanmi?!"