— Oyi, buniz tochniy o‘zbekmi, - debdi.
— Meni odamni miyasiga o‘xshatishadi - desa,
Olma: meni odamlarning yuziga o‘xshatishadi debdi.
Gilos: meni odamlarning qirmizi labiga o‘xshatishadi desa,
Banan: xijolat bo‘lib kelila temani o‘zgartirili - dermish.
— Bitta ber, - debdi.
Xotini:
— Yo‘o‘o‘o‘o‘q!
— Kel jonim iltimos, bo‘lmay ketyapman...
— Yo‘q dedim, xozir berdimku?
— Yana bitta ber, keyin uxlaymiz.
— Uff, voyeyey, ammo bezor qivordiz, hozir bersam keyin so‘ramaysizmi???
— Yo‘q jonim, bo‘ldi oxirgisi, bugunga yetadi...
Xotin:
— Ana tokchada turibdi, bitta oling, sanab qo‘yganman, - desa.
Er:
— Tavba, endi sigaretniyam so‘rab cheksam, bu qanaqa zamon bo‘ldi!?, - dermish.
— Ha, albatta. Mana, tilim joyida turibdi.
— Doktor, jigarim qattiq og‘riyapti.
Doktor:
— Tez-tez aroq ichib turasizmi?
Bemor:
— Voy har kuni ichaman, yordam bermaydi...
Kasbimga oid bilimlarni internetdan qidirib topayotganimni hech kim bilib qolmasligi kerak.
— Bunaqa vaznga mos kelishi uchun bo‘yim qancha bo‘lishi kerak?
Vrach:
— To‘rt metr bo‘lishi kerak...!
Farzandim bilan dars tayyorlashni boshlasam, "O‘zi maktabda o‘qiganmanmi?" degan fikr hayolimga kelaveradi...!
— Tezroq to‘y tugasa-yu, ichkariga kiravolsak...!
Kuyov kelinga qarab:
— Sizni ham oyog‘ingizni yangi tufli siqib yubordimi-a?!
Hech narsani bilmayman. Lekin bosh chayqab turaman.





