Turmushga chiqqan qiz onasiga norozi bo‘lib shikoyat qilayotganmish:
— Oyi, erim bilan ortiq yashay olmayman!
— Nega?
— Uni tushuna olmayapman. Har doim tortishamiz, janjallashamiz. Erimni kamchiliklari juda ko‘p!
— Qizim, sen olcha yeyishni yaxshi ko‘rasanmi?
— Olcha? Ha, albatta. Lekin hozir buni nima aloqasi bor?
— Olchalarni yeganingda ichidagi danaklarini chiqarib tashlaysan-ku... Hayotda ham shunday qilgin. Olchani yegin-u, danagini olib tashlashni o‘rgan!
Yigit:
— Yaxshi qiz, 100 ming pulingiz tushib qoldi…
Qiz:
— Bu 100 ming men bilan tanishishga bahona bo‘la olmaydi!
Yigit:
— Unda ko‘proq pul tushiring!
Kambag‘alchilik qurib ketsin, qachongacha tomi yo‘q mashina-yu, tugmachasiz telefon ishlataman?!
Afandi 70 yoshda ekan. O‘g‘liga maqtana ketibdi:
— Men 30 yoshimda qanday kuchga ega bo‘lsam, hozir ham huddi shunday kuchim bor.
— O‘g‘li hayroon bo‘lib:
— Qanaqasiga ota? – debdi.
— Mana masalan, 30 yoshimda hovlidagi anavi to‘nkani ko‘tara olmas edim. Hozir ham ko‘tara olmayman...
Dorboz dordan o‘tayotib, aksirib yuboribdi. Pastdagilar “Sog‘ bo‘ling!” deyishibdi.
Lekin kech bo‘lgan edi...
Xotirasi past yigit sevgan qizidan SMS kutaveribdi-kutaveribdi...
Oxiri sevgilisi yo‘qligi esiga tushib qolibdi.
Qo‘shnisini eshigini taqqillatgan kishi hovliga kirib:
— Kiraveraymi? Itingiz tishlamaydimi? - deb so‘rabdi.
— Bilmadim. O‘zim ham qiziqib ketyapman. Kecha olib kelganman o‘zi... - dermish uy egasi.
Bir bola yo‘lda ketayotib “Oh, endi sani o‘zganing lablari erkalaydi”, deb ketayotsa, bir katta kishi:
— Nima yaxshi ko‘rgan qizing tashlab ketdimi? - desa,
— Chupa chupisimni yo‘qotib qo‘ydim, - dermish.
Qorbobo o‘rmonda ketayotsa, oldidan qaroqchilar chiqib qolibdi.
— Senlarga nima sovg‘a qilay? - debdi qorbobo jilmayib.
— Bizga qorqizni bering! Qorqiz, qorqiz, - deb qaroqchilar qorqizni olib qolishibdi.
Qorbobo jahli chiqib, o‘ziga-o‘zi dermish:
— Uchta qorqizimdan ayrildim. Endi yalmog‘iz kampirni olvolaman...
Chukchaning budilnikli soati buzilib qolibdi. Ustaxonaga olib kelib ko‘rsatibdi. Usta ham chukcha ekan. U soatning ichini ochsa, suvarak o‘lib yotganini ko‘ribdi-da, soatni qaytadan yopibdi-da, egasiga uzatib dyebdi:
— Bu soat endi hech qachon yurmaydi.
— Nega? – so‘rabdi egasi.
— Mexanigi qazo qilibdi, - debdi soatsoz.