“Sizga men kerakmanmi yoki o‘sha ulfatlaringizmi?!”
Soat 23:00. Er ayoliga javob yozmoqda:
“Albatta sen keraksan!”.
— Asalni rus tilida nima deymiz?
Ukasi:
— Myod, - debdi.
Qizcha undan:
— Novvotni nima deymiz unda? – deb so‘rabdi.
— Qattiq myod, -deb javob bergan ekan.
— Uyga tashab qo‘ying, - deb ichiga kirib o‘tirib olibdi.
Xotini shovqinni eshitib oshxonaga kirsa, eri muzlatgichni ichiga kirib o‘tiribdi.
— Dadasi, bu yerda nima qilyapsiz? – desa, eri:
— Orqamdan qidirib shu yergacha keldingmi?! O‘zim taksi ushlab uyga ketayotgandim, - dermish.
— Erim tuni bilan uyqusida gapirib chiqyapti.
Shifokor:
— Xavotir olmang! Bir dorini yozib beraman. Shundan ichiring, gapirmay uxlaydi.
Ayol:
— Yo‘q doktor! Erimga gaplarini aniq gapiradigan doridan yozib beraqoling...
— O‘g‘lingiz oilani boqa oladimi?
— Ha, albatta. Axir bu uni vazifasi...!
Qizni onasi yana so‘rabdi:
— Yaxshilab o‘ylab ko‘ring! Axir biz oilada 8 kishimiz!
— Oyijon, meni sizga kim bergan?
Onasi:
— Seni laylak tashlab ketgan! – debdi.
Birdan eshik qo‘ng‘irog‘i chalinibdi. Bola borib teshikdan qarab oyisiga:
— Oyi laylak ishdan keldi. Bozor qilib kelibdilar, - dermish.
— Doktor, men internetga juda qattiq bog‘lanib qolganman. Hecham undan ajrala olmayman. Agar shu kasalligimni davolasangiz, doim sizni xabarlaringizga “Layk” bosib turishga va’da beraman.
Ona:
— Hoy adasi, nima qilyapsiz? Uyat bo‘ladi-ya! – desa, otasini jahli chiqib:
— Nima qilay, shimimni ham kuyov sarpoga qo‘yib yuborgan bo‘lsang!? - dermish.
Shu payt eri sekin xotinining qo‘lini, keyin bilaklarini, keyin belini silab turib, to‘xtab qolibdi.
Xotini kinoyali ohangda:
— Ha, nimaga to‘xtab qoldingiz? – desa, eri:
— Televizorni pultini ustiga o‘tirib olmadingmi deb qidirayotgandim. Mana topdim, - degan ekan.
— Turmush qurganlar chapga, qurmaganlar oʻng tarafga oʻtsin!
Bir payt quyon tipirchilab u yoqqa, goh bu yoqqa oʻtaveribdi. Shunda sher undan:
— Ey quyon, namuncha yugurgilaysan? – desa, quyon:
— Ajrashganlar qayoqqa oʻtishini aytmadingiz-ku!? – dermish.





