— Нега кеч келдинг? - дебди.
Қиз эса:
— Чиройли қизлар доим кеч келишади, деса, йигит:
— Буни биламан! Сен нега кеч қолдинг, - дебди.
Бир киши омборида қўлбола ароқ тайёрлар экан. Челакни кўтариб сувга чиқиб кетиб қайтиб келиб қараса, иккита милиционер турганмиш.
— Ҳм, самогон қайнатяпмизми? – дейишибди улар. – Тушунтириш хати ёз!
— Нима деб ёзай?
— Борини ёз! Қандай бўлса шундай!
Ҳалиги киши шундай деб ёзиб берибди:
“Қарасам омбордан тутун чиқяпти. Ёнғин деб ўйлаб, челакни сувга тўлдириб чопиб келсам, иккита милиция қўлбола ароқ қайнатиб ўтиришган экан...”
— Ҳа афанди, мен сизни мол деб ўйлабман, - дебди.
Афанди ҳозиржавоблик билан:
— Ҳа бой ота, мен бўлсам сизни қоронғуда одам деб ўйлабман, - деган экан.
— Кеча эрим билан яна уришиб қолдик...
— Опа, сиз ўзи аҳмоққа эрга теккансиз!
— Нега эрим аҳмоқ экан?
— Аҳмоқ бўлмаса сизга уйланармиди!?
— Яхши қиз, сочингизга нечи пул бердингиз?
— Сўраб нима қиласиз? Барибир пулингиз етмайди!
— Ҳа энди, макияжга пул етмадими дейман-да…
— Дадаси, бугун тушимда менга Galaxy олиб берибсиз.
— Хотинжон, сенга неча марта айтаман, ёмон туш сувга айтилади, бошқа ҳеч кимга айтилмайди деб!
Бошиданоқ ҳаммани кема чўкиб кетиши ҳақида огоҳлантирибди. Ҳеч ким эътибор бермабди. Аммо, бобо барибир кема чўкиб, йўловчиларнинг катта қисми ҳалок бўлишини қайта-қайта айтаверибди. Ахийри одамлар безор бўлиб, бобони кинотеатрдан ҳайдаб чиқариб юборишибди.





