1. Мен уларни мутлақо танимайман.
2. У инсонни мен жуда яхши биламан.
Ўзбекча: Бўпти. Гаплашамиз. Уйдагиларга салом деб қўй! Уйга ўт, чой ичамиз.
— Шу ўлгур сигаретни чекмасангиз, ҳозир Малибуда юрган бўлар эдингиз...
Эр хотинига қараб туриб жавоб берибди:
— Сен чекасанми?
— Йўқ, - дебди хотини.
— Унда Малибу қани? – дермиш.
— Аканг тухум қовурибди.
— Нима, акам товани тополмабдиларми?
— Ада, одамлар қандай пайдо бўлишган?
Отаси дебди:
— Одам ато ва Момо ҳаводан...
— Ойим ҳамма одамлар маймундан тарқалган дейдилар-ку?! - дебди ўғли.
— Ойингни қариндошлари ҳақида ҳеч нима билмайман, - дермуш адаси.
— Ким 2 ёки 3 баҳо олса, тўғри дўзахга тушади. Ким 4 ёки 5 баҳо олса, жаннатга...
— Вали ўрнидан туриб:
— Устоз мактабни тирик тугатишга умид борми?
— Кимга?
— Шунча йилдан бери кимни танисам, ўшанга-да...
— Тентак. Менга уйлана олмайсан-ку ахир!
— Кеча ҳисоблаб кўрдим. Болаларни иссиқ ўлкаларга уч ойга юборсак арзонроқ тушаркан, хотин...
— Нега биздан қочишга уриндингиз отахон?, - дейишса, қария ўйлаб ҳам ўтирмай:
— Бир неча йиллар илгари хотиним мени ташлаб, ГАИда ишлайдиган эркак билан қочиб кетган эди. Сизларни кўриб, менга хотинимни қайтариб беришмоқчи деб ўйлабман!, - дермиш.
— Салом азизам! Узр ҳаётим бу ой санга пул жўнатомиман. Ўрнига 500та ўпич жўнатвоман. Қабул қилиб ол.
Бир ҳафтадан сўнг хотини жавоб ёзибди:
— Салом азизим! Сиз юборган 500 та ўпични қабул қилдим. Улани 100тасини газчилага, 100тасини сув ва электр энергиясига, 50тасини сутчига, 120 тасини бозор ўчарга ишлатдим. Хавотир олманг, ҳали захирада 130 та ўпич турибди.





