— Сенда 6 та олма бор эди, ярмини ўртоғингга берсанг, қанча олманг қолади?
— Беш яримта қолади устоз, - дебди болакай.
"Тиши йўқ ит сотилади. Тиши йўқ экан деманг! Томоқдан бўғишни билади".
— Кимни туғилган куни экан? - сўрабди.
Хотини зардали овозда:
— Пальто оберганизга 20 йил бўлди! - дермиш.
— Ўртоқ бошлиқ, сиз ҳайдовчилик гувоҳномаси бўлмаган одамни ўзингизга ҳайдовчи қилиб ишга олган бўлармидингиз?
Директор:
— Йўқ албатта! Ахир мен ўз жонимни хавфга қўя олмайман-ку!
— Унда нега фалсафа факультетини битирган жиянингизни ўзингизга ўринбосар этиб тайинладингиз?
— Ойижон, раҳмат сизга. Шу келинни менга сиз танлаб берганингиз учун!
Онаси ҳайрон бўлиб:
— Нега унақа деяпсан ўғлим? - деса, куёв:
— Агар шу қизни ўзим топганимда бир умр ўзимни кечира олмаган бўлар эдим, - дермиш.
"Ўғил отасини олдига келиб, секингина деди:
— Ада, бувамга айтинг, менга қиз топавермасинлар. Ахир ўз севган қизим бор.
— "Пулсизлик" касаллиги билан оғрияпсиз, бемор!
— Ота машинани жуда яхши ҳайдаб кетасиз-ку!? Нимага нуқул бузилиб қолаверади? Юринг-чи, - деб уста отахонни машинасига ўтирибди.
Машина юра бошлабди.
— Биринчи скорстда 20 га чиқамиз, иккинчи скорстда 50 га, учинчи скорстда 80 га, тўртинчи скорстда 120 га, бешинчи скорстда 170 га чиқиб, янада тезроқ юриш учун "ракета" деган R га, - деб урган экан отахон.





