— Шикоятлар борми? — сўради у.
— Ҳудди шундай, ўртоқ генерал, бор шикоят! — жавоб берибди сержант Иванов, — Командир мени дангасаликда айблаб, нуқул бўкиб қолгудай еб-ичишим, эртадан кечгача ухлашим ва шу боис башарам ёғ босиб, коптокка ўхшаб қолганини айтиб, менга бақиргани-бақирган. Ўзининг башараси эса сизнинг башарангиздан баттар ёғ босганидан хабари йўқ!
Эр:
— Агар мен хотинимни қўлини бир дақиқага қўйиб юборсам, у албатта дўконга кириб, ўзига бирорта янги кийим сотиб олади!
Ён томондан кўриш, эшитиш, реакция, тезкорлик, чаққонликни ривожлантиради.
— Қайси тугмасини босиш керак?
— Қизил тугмани босинг, - дебди котиба.
Қоғоз майдаланибди. Шунда бошлиқ котибага қараб:
— Шу ҳужжатдан яна битта нусха чиқариш керак, - дермиш.
— Мени ҳимоя қилсангиз.
— Нимада айбланяпсиз?
— Пулларни сохталаштиришда.
— Майли, сизни ўз ҳимоямга оламан.
— Раҳмат. Мана сизга нақд пуллар!
Очиб қарасам, аёлларни чиройли ёзувида телефон рақами ва икки оғиз гап ёзилган:
"Қўнғироқ қилинг, афсусланмайсиз!".
Хурсанд бўлиб рақамни терсам, "Ортиқча вазндан қутулмоқчимисиз? Мен сизга ёрдам бераман!"
Афсус...
— Кеча ўғлингиз қимматбаҳо моллардан олган эди, сиз намунча арзонини танлайсиз?
— Ўғлимнинг отаси бор, мен эса ғирт етимман, - деди харидор.
— Ҳаммангиз қўл телефонларингизни менга топширинг!!! - дебди.
Эртаси куни тонгда кўзи қизарган, кайфияти ёмон гуруҳ етакчиси чиқиб келиб:
— Аблаҳлар! Ҳаммангиз телефонингизни будильнигини ёқиб берибсизлар-ку, туни билан навбатма-навбат жиринглаб, умуман ухлатмади. Соат 1:00, соат 2:00, 3:00, 4:00, ..., - дермиш.





