Олдинда ёз фасли! Сиз дам олишга ким билан бормоқчисиз?
Шарттаки биланми? “Дам олишгами? Гап йўқ, кетдик!” дейди.
Мижғов биланми? “Яна ким боради? Нима овқат еймиз? Нечта кийим олиб кетиш керак? Ҳаво қанақа бўларкин?” дейди.
Инжиқ биланми? “Агар яхши ухлай олмасам қайтиб келаман...”дейиши аниқ!
Баҳоначи одам билан бормоқчи бўлсангиз: “Дам олиш кунлари бандман. Келаси ҳафта ҳам ишларим бор. Кейинги ой ҳам банд бўлсам керак. Умуман кейинги йил ҳам, кейинги ҳаётимда ҳам...” дейган жавобни кутинг.
Ҳисобчи одам биланми?: “Қанча пул кетаркин? Нечи килограмм гўшт оламиз?” деса,
боришни умуман истамаган одам: “Аниқ билмиман... Вақтим бўлармикин...? Кейинроқ ўзим қўнғироқ қивараман...” дейиши турган гап!
Шарттаки биланми? “Дам олишгами? Гап йўқ, кетдик!” дейди.
Мижғов биланми? “Яна ким боради? Нима овқат еймиз? Нечта кийим олиб кетиш керак? Ҳаво қанақа бўларкин?” дейди.
Инжиқ биланми? “Агар яхши ухлай олмасам қайтиб келаман...”дейиши аниқ!
Баҳоначи одам билан бормоқчи бўлсангиз: “Дам олиш кунлари бандман. Келаси ҳафта ҳам ишларим бор. Кейинги ой ҳам банд бўлсам керак. Умуман кейинги йил ҳам, кейинги ҳаётимда ҳам...” дейган жавобни кутинг.
Ҳисобчи одам биланми?: “Қанча пул кетаркин? Нечи килограмм гўшт оламиз?” деса,
боришни умуман истамаган одам: “Аниқ билмиман... Вақтим бўлармикин...? Кейинроқ ўзим қўнғироқ қивараман...” дейиши турган гап!
Ҳайдовчилик гувоҳномасига ўқиётган аёлга инструктор дебди:
— Мен машинани тўхтатинг десам, сиз нима қиляпсиз?
Аёл:
— Тўхтаяпман-ку?
Инструктор:
— Машина тўхтасин, миянгиз ишлашдан тўхтамасин!!!
— Мен машинани тўхтатинг десам, сиз нима қиляпсиз?
Аёл:
— Тўхтаяпман-ку?
Инструктор:
— Машина тўхтасин, миянгиз ишлашдан тўхтамасин!!!
— Алло, устахонами?
— Ҳа, лаббай?
— Телефонимни таъмирлашга бериб кетган эдим.
— Ҳали таъмирлаб бўлмагандик...
— Бўпқолдими ўзи?!
— Энди бошлаймиз.
— Ҳа, лаббай?
— Телефонимни таъмирлашга бериб кетган эдим.
— Ҳали таъмирлаб бўлмагандик...
— Бўпқолдими ўзи?!
— Энди бошлаймиз.
— Ҳурматли ҳайдовчи, нима учун кўча бошидаги юқори тезлик 50 белгисига амал қилмай келяпсиз?
— Ўртоқ командир, машинани 250 км/с тезликда ҳайдаганимда, бу белги умуман кўринмас экан, ишонаверинг!
— Ўртоқ командир, машинани 250 км/с тезликда ҳайдаганимда, бу белги умуман кўринмас экан, ишонаверинг!
— Нечанчи йил туғилгансан?
— 1999 йилда.
— Демак, 21 га тўлибсан-да!?
— Йўқ. 20 га.
— Қанақасига?
— Бир йили туғилган кунимни нишонламагандим.
Иккита генерал футбол ҳақида суҳбат қуришмоқда:
— Сизга қайси команда ёқади?
— Сафлан!
— Сизга қайси команда ёқади?
— Сафлан!
Бир қизалоқ кўзгунинг олдида кўзини юмиб турганмиш.
Онаси келиб:
— Нима қилиб турибсан? – деса, қизи:
— Қандай ухлашимни томоша қиляпман, - дебди.
Онаси келиб:
— Нима қилиб турибсан? – деса, қизи:
— Қандай ухлашимни томоша қиляпман, - дебди.
Учта хотин суҳбатидан:
Биринчи хотин:
— Эрим ҳар байрам кунлари тўйиб ароқ ичади.
Иккинчи хотин:
— Мени-ям эрим ичади. Фақат чойхонага борган кунлари ичади.
Учинчи хотин:
— Мени эрим... – деб турса, эри келиб қолиб дебди:
— Хотин, календарга қара-чи, бугун байрамми? “Йўқ” дейсанми!? Унда мен чойхонага кетдим, – дермиш.
Биринчи хотин:
— Эрим ҳар байрам кунлари тўйиб ароқ ичади.
Иккинчи хотин:
— Мени-ям эрим ичади. Фақат чойхонага борган кунлари ичади.
Учинчи хотин:
— Мени эрим... – деб турса, эри келиб қолиб дебди:
— Хотин, календарга қара-чи, бугун байрамми? “Йўқ” дейсанми!? Унда мен чойхонага кетдим, – дермиш.
Йигит билан қиз учрашувга чиқиб, айланиб юришган экан. Бир пайт қиз йигитга:
— Совуқотдим, - дебди.
Йигит дарҳол эгнидаги костюмини ечиб, қизга берибди. Бироздан кейин қиз яна совуқотаётганини айтибди. Йигит кўйлагини ҳам ечиб берибди. Шу пайт уларни ёнидан қизнинг отаси чиқиб қолибди. Шунда қиз йигитга қараб:
— Бўлди дадам тўйимизга рози бўладилар. Лекин ҳозир тез қочинг! – дермиш.
— Совуқотдим, - дебди.
Йигит дарҳол эгнидаги костюмини ечиб, қизга берибди. Бироздан кейин қиз яна совуқотаётганини айтибди. Йигит кўйлагини ҳам ечиб берибди. Шу пайт уларни ёнидан қизнинг отаси чиқиб қолибди. Шунда қиз йигитга қараб:
— Бўлди дадам тўйимизга рози бўладилар. Лекин ҳозир тез қочинг! – дермиш.
Офис фарроши эрта тонгдан ишга келса, ҳамма ходимлар келиб бўлишган экан. Улар хонадаги жиҳозларни жойини алмаштирар, шкаф ва столларни у ёқдан, бу ёққа сурар эканлар. Фаррош ҳайрон бўлиб:
— Нима қиляпсизлар? – деса, ходимлар:
— Холажон, биз доим шунақа қиламиз. Фирмамиз ишлари юришмай қолса буюм ва жиҳозларни жойини алмаштирамиз. Шунда савдо ҳам юришиб кетади, - дейишибди.
Шунда фаррош:
— Эҳ... Мен бу ерда анча йилдан бери ишлайман. Бошлиқ савдо пасайиб, ишлар юришмай қолганидан хабар топган заҳоти мебелларни эмас, ходимларни алмаштиради, - дермиш.
— Нима қиляпсизлар? – деса, ходимлар:
— Холажон, биз доим шунақа қиламиз. Фирмамиз ишлари юришмай қолса буюм ва жиҳозларни жойини алмаштирамиз. Шунда савдо ҳам юришиб кетади, - дейишибди.
Шунда фаррош:
— Эҳ... Мен бу ерда анча йилдан бери ишлайман. Бошлиқ савдо пасайиб, ишлар юришмай қолганидан хабар топган заҳоти мебелларни эмас, ходимларни алмаштиради, - дермиш.
