Ҳалиги йигит ҳамкасбини ёнига секин бориб, туртиб дебди:
— Тур энди, тушлик вақти бўлди. Юр, овқатланиб келамиз.
Ухлаб ётган ҳамкасби бошини ҳам кўтармай:
— Сен боравер... Мен бугун тушликсиз ишламоқчиман, - дермиш.
Биринчидан: Интернетни ўчириш керак.
Иккинчидан: Ишлаш учун кўчага чиқиш керак.
— Шу гап ростми, айрим аёллар машинани эркаклардан яхши бошқарар эмиш?
Инструктор:
— Йўқ, унақа эмас. Айрим эркаклар хотинлардан баттар бошқаради машинани.
Даллол:
— Сизга битта компьютер, Артелдан баракали кир ювиш машинаси ва газ плитаси бераман. Ўйинни шу ерда тўхтатасизми? – дебди.
Йигит кўп ҳам ўйламасдан:
— Ака, компьютер билан кир ювиш машинаси керак эмас. Қишлоғимизда свет йўқ, газ плитаси ҳам керак эмас. Унга ёқадиган газимиз йўқ. Яхши, шу совғаларни ўрнига бир машина ўтин беринг. Оилам билан қишдан эсон-омон чиқиб олардим. Бир мошина ўтинга ўйинни тўхтатган бўлардим... – деган экан.
— Адажон, қачон пулингиз кўпаяди?
— Ўғлим, нега ойим қачон сиздан камроқ пул сўрайдиган бўладилар демайсан?!
— Нима учун беморларингдан нонуштага нима еганини сўрайсан?
Врач:
— Шунга қараб беморимнинг ҳамёни бақувватми-йўқми шуни билиб оламан-да!
— Биласанми, боксчиларимиз зўрда! Ҳеч ким уларни енга олмайди. Уларни футбол майдонига туширсакмикан?!
— Аҳмоқмисан? Улар футбол ўйнашни билмайдику!?
— Нима фарқи бор? Футболчиларимиз ҳам билмайди...
— Нима, аканг спортчими?
— Йўқ, акам PhotoShop да ишлашни билади.
Бир уюм ювилмаган идиш-товоқлар турганини кўраман-у, ичимда “Бу идишларни эгаси мен эмасман!” деб индамасдан уйга кириб кетавераман.
— Ҳўш, кейин-чи?
— Ўша одам 110 га кириб ўлибди... Аҳмоқ, шунақа-ям қиладими!?





