— Нега уйланмагансиз?
— Ўзимга мос идеал қиз излаб юргандим, ниҳоят топдим!
— Энди уйланасизми?
— Йўқ
— Нега?
— У ҳам идеал йигитни излаётган экан
— Жой борми, деса.
— Ҳамма жойлар банд, лекин бир хонада бир негр ўзи ётибди, шу билан ётсангиз бўлади, дейишибди
— Ҳа, майли мени соат 07:00да уйғотиб қўйинглар, деб ухлагани ётибди.
Негр ҳазилкаш экан у одамни юзига қора куя суркаб қўйибди. Эрталаб уйғотишганда шошилиб кийиниб ойнага қараса, юзи қора эмиш.
— Вой онасини эмгурлар адашиб негрни уйғотиб қўйишибди-ку, дермиш.
— Адаси, кеча нега кечқурун мени бошқа аёлни исми билан чақирдингиз?!
— Қоронғу эди-ку онаси, тушунсанг-чи ахир!
Бир пайт ёнидан иккита машина уларни қувиб ўтиб кетибди. Америкалик меҳмон йўл четидаги белгига қараса, 70 деб ёзиб қўйибди. Таксини тезлигига қараса 100 да кетаётган экан.
Америкалик ҳайдовчидан сўрабди:
— Мана бу йўл четидаги белгилар кимлар учун ўрнатилган?
Таксичи жавоб берибди:
— Велосипедчиларимиз учун!
— Нимага ада?
— Чиройли қизлар сени ташлаб кетади!
— Хунук қизлар ҳам ташлаб кетиши мумкин-ку?!
— Кетса-кетавермайдими!
— Майли. Пулни нима қиласан?
— Ойимга совға оламан.
— Мана 10 минг. Кейинги ойда 20 минг қилиб қайтарасан. Қийналиб қолмайсанми?
— Йўқ, майли.
— Бу ойда 10 мингини тўласанг, кейинги ойда 10 минг қолади.
— Мана 10 минг, ол! Энди нима қиламан?! Ойимга совға олишга пулим йўқ. Буни устига қарзим ҳам бор.
— Валиевмисиз?
— Нима эди?
— Ҳа ёки йўқ денг!
— Ҳа ёки йўқ.
— Аҳмедов, айт-чи! Ёруғликни тезлиги каттами ёки товушними?
— Товушни тезроқ...
— Нега?
— Ойлик маошим ошади деб адам айтганларига анча бўлди, лекин ҳалиям ёруғлик чиқмади.





