— Жоним, мени уйқим келяпти, эртак айтиб беринг!
Йигит:
— Мен сизга уйланаман!
— Нима сан мани, заҳар ичиб ўлишимни хоҳлайсанми?
Шунда биттаси чўнтагини ковлаб-ковлаб, бир кичкина чеснок донасини топибди. "Мана закуска ичиб, ҳидлаб қўямиз", деб ўзи биринчи ичиб ҳидлаб чеснокни иккинчи шеригига берибди. У эса ароқ ичибди-да, чеснокни еб қўйибди.
Шунда учинчи шериги унга қараб:
— Нима сан aҳмoқ, фақат овқат егани келганмисан? - дермиш.
— Нима айб қилгандинг?
— Қаердан билай, 6 ойдан бери ишга бормаган бўлсам...
— Қанақа маст! Мен овсиним билан озгина озгинадан ичдик холос! Буни устига ошхонадаги идишларни ҳам ювиб қўйганман.
— Ҳа, ўсимлик ёғи билан!
— Мушукни изига қайтариш осонроқ.
— Афанди, бизни лақиллатиб, тўрда нима қилиб юрибсиз?— дейишди балиқчилар.
— Жуда кўп йиллардан бери балиқ бўлиб, тўрга тушишни орзу қилиб юрар эдим, армонда кетмай дедим,— жавоб берди Афанди.
— Тушунаман, тушунаман. Ман онамникига эмас, болта обкелишга кетяпман.





