— Сени пул ва бойликдан бошқа нарса ҳам қизиқтирадими ўзи?
— Ҳа, албатта!
— Нима?
— Уларни қаердан топиш қизиқтиради.
— Ҳа, албатта!
— Нима?
— Уларни қаердан топиш қизиқтиради.
Беш дақиқалик тарбиявий соат(!)дан кейин ҳеч нарса бўлмагандай сўраяпти:
— Устоз, сиз ҳам сўкинар экансиз-а?!
— Йўқ, барака топкур, мен она тилимизнинг бой имкониятларини кўрсатдим сенга...
— Устоз, сиз ҳам сўкинар экансиз-а?!
— Йўқ, барака топкур, мен она тилимизнинг бой имкониятларини кўрсатдим сенга...
Ўқитувчи Алишердан сўради:
— Катта бўлсанг, ким бўласан?
Алишер:
— Катта бўлсам тадбиркор бўламан. Кўп пул ишлаб топаман, ойимга кўп нарсалар олиб бераман.
Ўқитувчи Валижондан сўради:
— Валижон, катта бўлсанг ким бўласан?
Валижон:
— Катта бўлсам, Алишерни ойиси бўламан!
— Катта бўлсанг, ким бўласан?
Алишер:
— Катта бўлсам тадбиркор бўламан. Кўп пул ишлаб топаман, ойимга кўп нарсалар олиб бераман.
Ўқитувчи Валижондан сўради:
— Валижон, катта бўлсанг ким бўласан?
Валижон:
— Катта бўлсам, Алишерни ойиси бўламан!
— Қизиқ дўстим, Хитой қандай қилиб коронавирусдан қутулди экан-а?
— Улар пандемияга ҳам "бир оилага 1 нафар фарзанд" деган шартни қўйишди.
— Улар пандемияга ҳам "бир оилага 1 нафар фарзанд" деган шартни қўйишди.
Бир киши кўчадан товуқ ўғирлаб келиб ўғлига дебди:
— Мана шу товуқни бозорга олиб бориб сотиб кел.
Ўғли ҳам товуқни бозорга олиб бориб йўқотиб қўйибди.
Уйга қайтиб келса:
— Товуқни неча пулга сотдинг? - дебди отаси.
— Ўзини нархига бериб юбордим ота, - дебди боласи.
— Мана шу товуқни бозорга олиб бориб сотиб кел.
Ўғли ҳам товуқни бозорга олиб бориб йўқотиб қўйибди.
Уйга қайтиб келса:
— Товуқни неча пулга сотдинг? - дебди отаси.
— Ўзини нархига бериб юбордим ота, - дебди боласи.
Икки киши бир боғни талашиб қолибди. Адвокатга бориб дейишибди:
— Бу боғ меники десам, манави одам меники деяпти, - дейишса, адвокат ўйлаб туриб:
— Бир ҳафта боғга иккингиз ҳам кирмай туринглар, - депти.
Ҳалиги одамлар бир ҳафта боғга умуман киришмабди. Бир куни секин пойлаб келишса, адвокат боғни ичкарисида ўғли билан дарахдаги ҳамма меваларни териб юрганмиш.
— Бу боғ меники десам, манави одам меники деяпти, - дейишса, адвокат ўйлаб туриб:
— Бир ҳафта боғга иккингиз ҳам кирмай туринглар, - депти.
Ҳалиги одамлар бир ҳафта боғга умуман киришмабди. Бир куни секин пойлаб келишса, адвокат боғни ичкарисида ўғли билан дарахдаги ҳамма меваларни териб юрганмиш.
Бола бувасидан сўраяпти:
— Сизни ёшлигингизда қўл телефони бўлганми?
— Йўқ, бўлмаган болам.
— Планшетчи?
— Йўқ. У ҳам бўлмаган.
— Пейджериз бўлгандир?!
— Йўқ.
— Диназаврларни кўрганмисиз бува?
— ...
— Сизни ёшлигингизда қўл телефони бўлганми?
— Йўқ, бўлмаган болам.
— Планшетчи?
— Йўқ. У ҳам бўлмаган.
— Пейджериз бўлгандир?!
— Йўқ.
— Диназаврларни кўрганмисиз бува?
— ...
— Нима иш қиляпсан?
— Бекорчилик.
— Кечаям бекорчи эдинг-ку!?
— Тугамади-де ҳали бекорчилик.
— Бекорчилик.
— Кечаям бекорчи эдинг-ку!?
— Тугамади-де ҳали бекорчилик.
Икки ҳамкасбнинг телефон суҳбати:
— Уйда ўтириб биласанми кимга ўхшаб қолдим?
— Кимга?
— Нафақахўрга. Пул йўқ, қиладиган иш ҳам йўқ!
— Уйда ўтириб биласанми кимга ўхшаб қолдим?
— Кимга?
— Нафақахўрга. Пул йўқ, қиладиган иш ҳам йўқ!
