— Корхонамиз ҳисобидан менга иситгич олиб берилса, молиявий аҳволимиз ёмонлашиб қолмайдими?
Бошлиқ:
— Йўқ, албатта.
Котиба:
— Унда менга мўйнали пальто олиб беришларини буюрсангиз...!
—Мени дадам сени дадангга қарз берган.
Ўртоғи жавоб қайтарибди:
— Лекин даданг мени дадамдан ўша қарзини ололмай юрибди-ку!
— Нима буюртма берасиз?
Хўранда официант узатган менюни секин ёпиб:
— Сиз менга нима тавсия қиласиз? - деса, официант паст овозда пичирлаб:
— Фурсат борида бу ердан қочиб қолишни тавсия қиламан, - деган экан.
— Сафлан! Текислан! Ростлан!
— Сафда турган аскарлардан бири қўл силтабди.
— Оддий аскар Иванов! - қичқирибди прапоршик, - Нима учун бурнингизни қашлаяпсиз?
— Чунки бурнимга пашша қўниб олди.
— Нима қилибди? Мен «Ростлан» командасини бердим-ку!
— Ҳудди шундай, ўртоқ прапоршик. Бироқ пашша командангизни писанд қилмай бурним устида шаҳдам қадам ташлашни давом эттираверди-да.
— Хотин сен эркак бўлганингда нима қилар эдинг?
Хотини:
— Ўзингиз-чи? - дермиш.
— Банкани озгина суриб қўй! Боши ёрилиб ўлсин, - дермиш.
Янги уйланганлар: "Йўқ, ундай қилма! Кечир..." дейишади.
Тажрибалилар: Хотиржам туриб, хотинининг барча гапларини эшитади.
Ўта тажрибалилар: Хафа, тушкун ҳолатда: "Сен фақат ваъда беришни биласан...!" дейишади.
— Тўхта, тўхта...!!! - деб бақирибди. Тана тўхтамасмуш.
— Мен бу ерда сен билан қолдим-ку, нега бақирасан?! - дермиш қулоқ...





