Бошлиқни ёнига кирган котиба дебди:
— Корхонамиз ҳисобидан менга иситгич олиб берилса, молиявий аҳволимиз ёмонлашиб қолмайдими?
Бошлиқ:
— Йўқ, албатта.
Котиба:
— Унда менга мўйнали пальто олиб беришларини буюрсангиз...!
Бир болакай ўртоғига мақтанибди:
—Мени дадам сени дадангга қарз берган.
Ўртоғи жавоб қайтарибди:
— Лекин даданг мени дадамдан ўша қарзини ололмай юрибди-ку!
Қиммат ресторанга кирган хўранда ёнига официант келиб сўрабди:
— Нима буюртма берасиз?
Хўранда официант узатган менюни секин ёпиб:
— Сиз менга нима тавсия қиласиз? - деса, официант паст овозда пичирлаб:
— Фурсат борида бу ердан қочиб қолишни тавсия қиламан, - деган экан.
Афандини эшаклари кўп экан. Уларни бештасини танлаб бозорга сотишга олиб кетибди. Йўлда чарчаб биттасига миниб олибди. Энди эшакларини санаб қараса тўртта экан. Афандини роса боши қотибди. Охири эшагидан тушиб йўқолган эшагини излай бошлабди. Излаб-излаб яна йўқолмадимикин деб эшакларини санаб кўрибди. Санаса бешта чиқибди.
Прапоршик взвод аскарларини сафга тортмоқда.
— Сафлан! Текислан! Ростлан!
— Сафда турган аскарлардан бири қўл силтабди.
— Оддий аскар Иванов! - қичқирибди прапоршик, - Нима учун бурнингизни қашлаяпсиз?
— Чунки бурнимга пашша қўниб олди.
— Нима қилибди? Мен «Ростлан» командасини бердим-ку!
— Ҳудди шундай, ўртоқ прапоршик. Бироқ пашша командангизни писанд қилмай бурним устида шаҳдам қадам ташлашни давом эттираверди-да.
Бир куни эр-хотин гаплашиб ўтириб эри дебди:
— Хотин сен эркак бўлганингда нима қилар эдинг?
Хотини:
— Ўзингиз-чи? - дермиш.
Жиннилар баланд жойга чиқиб, консерва банкага калла ташлаётган экан. Битта жинни иккинчисига:
— Банкани озгина суриб қўй! Боши ёрилиб ўлсин, - дермиш.
Хотинининг "Бўлди, мен уйдан кетаман" деган гапига ҳамма эркаклар ҳар-хил жавоб қайтаришаркан.
Янги уйланганлар: "Йўқ, ундай қилма! Кечир..." дейишади.
Тажрибалилар: Хотиржам туриб, хотинининг барча гапларини эшитади.
Ўта тажрибалилар: Хафа, тушкун ҳолатда: "Сен фақат ваъда беришни биласан...!" дейишади.
Бир одам кетаётиб, тўсатдан қоқилиб кетибди-ю, боши ерга думалаб кетибди. Боши ерда қолиб, танаси кетиб бораётганмуш. Боши:
— Тўхта, тўхта...!!! - деб бақирибди. Тана тўхтамасмуш.
— Мен бу ерда сен билан қолдим-ку, нега бақирасан?! - дермиш қулоқ...
Онаси ёш қизалоғидан:
— Сенга ука олиб келайми ёки сингилми? - деб сўраса,
Қизалоқ хўмрайиб туриб:
— Ҳеч ким керакмас! Ҳозир замон кўтармайди! - дермиш.