— Maoshingiz 200 ming bo‘lsa, yuz millionlik uy-joyni qanday qilib qurdingiz?
— Juda-yam oddiy. Qurilish mollari omborida tekshiruv olib borayotganimda uyimni qurilishi bitdi.
— Hozir shu yerdan o‘zimni tashlayman-da, chil-chil bo‘pkyetaman!
Shunda xotini:
— To‘xtang adasi, - deb ichkariga yugurib kirib ketsa, eri xursand bo‘lib turganakan:
— Mana shu ahlatlarni ham pastga ola keting, - debdi xotini.
"Kasallik varaqalari berilmaydi! Shu yergacha keloldingizmi?, ishxonaga ham bora olasiz".
— Nariroq suril, men ham o‘tiray, - debdi.
— Dadajon, menga maymun olib bering.
— Maymunni nima qilasan?
— Uni odam qilaman.
— Poyezd jo‘nashiga qancha vaqt qoldi?
— 10 minut.
— Meni soatimda esa 5 minut.
— Unda sen tezroq yugur, bo‘lmasa poyezdga kech qolasan.
— Yana ichasmi-a? Yana ichasmi?
— Yo‘q. Xotin yana so‘radi:
— Ichasmi?
— Yo‘q.
— Ohirgi martta so‘rayapman, yana ichasmi?
— E, xoti—i—in, qo‘ymading qo‘ymading-da, xo‘p quy, dermish.
— 500 000 ming so‘m.
— Qo‘rqinchli, parashyut ochilmasa-chi?!
— Unda pulingizni qaytarib, beramiz.





