— To‘ppa-to‘g‘ri! Goh hotini oynadan otilib chiqadi, gohida eri.
— Xo‘p,— dedi onasi.
— Sen menga taxta-o‘qlog‘ini topib ber.
Afandi uzoq axtarib, topolmadi. Keyin onasiga:
— Oyi,— dedi,— taxta-o‘qlog‘ini topay-topay deb qoldim. Endi o‘zingiz jinday qidirsangiz topasiz-qo‘yasiz.
— Yaxshi-ku, moy almashtiradigan vaqti kelib qoldi. Sen qaysi birini so‘rading o‘zi...?
Turli xil harflar yozilgan Sivseva jadvalini bemorga ko‘rsatib vrach debdi:
— Xo‘sh bemor, oxirgi qatordagi so‘zlarni ko‘ryapsizmi? O‘qing-chi!
— O‘qituvchi nashriyoti. Adadi 5000.
— Sizni tilla zanjiringizni o‘g‘irlab qochgan shaxsni taniy olasizmi?
Jabrlanuvchi:
— O‘g‘rining advokati himoya nutqidan keyin, meni o‘zi tilla zanjirim bor-yo‘qligiga ham shubhalanib qoldim, o‘rtoq sudya...!
— Nega bo‘shading?
— O‘zimni ishsizlikda sinab ko‘rmoqchiman.
— Sog‘liqlaringiz yaxshimi?
— Juda yaxshi. Menda virus yo‘q!
— Moliyaviy ahvolingiz-chi?
— Undanam yaxshi. Menda pul aniq yo‘q!





