— Yaxshi-ku, moy almashtiradigan vaqti kelib qoldi. Sen qaysi birini so‘rading o‘zi...?
Turli xil harflar yozilgan Sivseva jadvalini bemorga ko‘rsatib vrach debdi:
— Xo‘sh bemor, oxirgi qatordagi so‘zlarni ko‘ryapsizmi? O‘qing-chi!
— O‘qituvchi nashriyoti. Adadi 5000.
Uyga Wi-Fi o‘rnatganimizdan buyon kelinim ovqatlarni tayyorlashni internetdan bemalol ko‘rib olyapti.Faqat endi pishirishga vaqti bo‘lmayapti. Qo‘shni ayollar "Wi-Fi ni o‘chirib qo‘ying" deyishyapti. Tushunolmadim...?!
— Nega bo‘shading?
— O‘zimni ishsizlikda sinab ko‘rmoqchiman.
— Sog‘liqlaringiz yaxshimi?
— Juda yaxshi. Menda virus yo‘q!
— Moliyaviy ahvolingiz-chi?
— Undanam yaxshi. Menda pul aniq yo‘q!
— Nega nikoh uzugingni boshqa barmog‘ingga taqib olding?
— Chunki boshqa insonga turmushga chiqqanimni tushunib oldim.
— Ovqat qilishni bilmaysiz! O‘g‘lim bechora bemaza ovqatlarni yeb, umri o‘tyapti! Sizdek xotin bilan yashab yuribdi bolam... Men sizni yoshingizda...bilasizmi?!
Kelin:
— Bilaman oyijon. Huddi meni yoshimda siz adajonni qirqini o‘tkazgan edingiz.
— Uyga nimada ketamiz?
— Nimada ketmoqchisiz?
— Anavi so‘z nima edi? Malibumi, Molibumi?
— Metro deng, to‘g‘ri bo‘ladi!





