— Nega bo‘shading?
— O‘zimni ishsizlikda sinab ko‘rmoqchiman.
— Sog‘liqlaringiz yaxshimi?
— Juda yaxshi. Menda virus yo‘q!
— Moliyaviy ahvolingiz-chi?
— Undanam yaxshi. Menda pul aniq yo‘q!
— Nega nikoh uzugingni boshqa barmog‘ingga taqib olding?
— Chunki boshqa insonga turmushga chiqqanimni tushunib oldim.
— Ovqat qilishni bilmaysiz! O‘g‘lim bechora bemaza ovqatlarni yeb, umri o‘tyapti! Sizdek xotin bilan yashab yuribdi bolam... Men sizni yoshingizda...bilasizmi?!
Kelin:
— Bilaman oyijon. Huddi meni yoshimda siz adajonni qirqini o‘tkazgan edingiz.
— Uyga nimada ketamiz?
— Nimada ketmoqchisiz?
— Anavi so‘z nima edi? Malibumi, Molibumi?
— Metro deng, to‘g‘ri bo‘ladi!
Sherali Jurayevni ''Birinchi muhabbatim'' qo‘shig‘i yangray boshlabdi. Er goh rulga mushtlar, goh "uf-f" deb bosh chayqatar ekan.
Buni ko‘rgan xotini janjal boshlabdi:
— Ha, qarigan chog‘ingizda...?! Birinchi muhabbatingiz yodingizga tushib qoldimi!? Uyatsiz, beandisha, sharmanda...
Er bo‘lsa yana bosh chayqatib:
— Eh xotin, nimalar deyapsan!? Chap tarafdagi kalonkadan "chars-chars" degan tovush chiqyapti. Yangisini olish kerak endi..., - dermish.
U odam praporshik ekan. Haligi qo‘ziqorin tergan kishilar uni oldiga kelib:
— Kechirasiz, biz adashib qoldik. Qishloqqa yetib olishimiz uchun to‘g‘ri yurib ketyapmizmi? - deb so‘rashsa, praporshik jahli chiqib:
— Qanaqasiga to‘g‘ri bo‘lsin?! Oyog‘ingizni noto‘g‘ri tashlayapsiz, tizzalarni emas, oyoqning kaftlarini yerga zarb bilan tashlab yurishingiz kerak. Umuman ikkalangiz ham baravar qadam tashlashingiz kerak.





