— Nega siz bemorlaringizni chala davolab, uyga javob beryapsiz?
— Axir men yarim stavkadaman-ku!
— Allo?
— Allo. Men morgga tushdimmi?
— Yo‘q. Hozircha bu yerga faqat qo‘ng‘iroq qilyapsiz.
— Qaysi biringizni telefoningizda qaynonangizni rasmi bo‘lsa, shu mashina o‘shaniki bo‘ladi.
Afsuski, mashinani hech kim ololmabdi.
— Salom do‘stim! O‘zgarib ketibsan. Nima ish qilyapsan?
— Menmi? Tadbirkorman.
— Tadbirkor? O‘x-o‘, zo‘r-ku! Aynan qanday tadbirkorsan?
— Och qolmaslik chora-tadbirlarini qidirib topaman.
— Nega siz nuqul kunduz kuni o‘g‘irlik qilgansiz?
Ayblanuvchi:
— Kechasi ko‘p pul bilan yurishga qo‘rqaman-da.
— Sizni qo‘li gul usta deb eshitdim. Hattoki, yo‘qdan bor qilar ekansiz. Meni bir sigirim bor. Unga boshpana qurib bersangiz. Faqat bitta shiferim bor. Nima qilamiz usta, iloji bormi?
— Qalay ada, mashina haydashni o‘rganibmanmi?
— Yo‘l chetida turganchiroyli qizni ko‘rdingmi?
— Yo‘q, ko‘rmadim.
— Unda hali o‘rganmabsan!
Nihoyat xotinini sabri tugab eriga debdi:
— Dadasi, agar ertaga ichishni tashlasangiz, boqib turgan qo‘chqorimizni oyog‘ingiz ostiga so‘yaman, - debdi.
Ertasi kuni eri har kungidan battar ichib, mast bo‘lib kelibdi va to‘g‘ri qo‘yxonaga borib, qo‘chkorga qarab debdi:
— Qo‘rqma! Sen so‘yilmaydigan bo‘lding! Toki men tirik ekanman, hali ko‘p yashaysan!





