— Bor! Gaplarimni eshitadigan bekorchi qo‘shnini topish!
— Qanday tanishganimiz yodingizdami? - desa, eri:
— Ha. Men taksiga qo‘limni ko‘tarsam, sen yonimga kelib olgansan, - dermish.
— Tishingni yuvib turibsanmi?
— Davlatimiz rivoji to‘g‘risi nima deysiz?
— Juda oqilona siyosat olib borilmoqda. Fuqarolar shod-hurram. Hamma narsa yetarli. Narx-navo pasayib bormoqda. ...
— Siz qaysi tumanda istiqomat qilasiz?
— Men davlatingizga xorijdan mehmon bo‘lib kelganman.
— Shunchalik sevsang, uyingni meni nomimga yozdirib ber!
— Uzr, men hisoblagichni yoqishni unutibman, - debdi.
Yo‘lovchi:
— Bo‘lib turadi... Men esa hamyonimni uyda unutibman, - degan ekan.
Hech kimga raqamini berishga ulgurmadim-u, lekin kimdir tinimsiz qo‘ng‘iroq qilib jonimga tegdi.
Meni yangi telefonimga qo‘ng‘iroq qilishni bas qiling!
— Bizni zaharimiz judayam kuchli. U istagan mavjudodni o‘ldiradi.
Bolasi debdi:
— Oyi, unda men o‘ldim! Hozirgina tilimni tishlab oldim.
— Katta ayiq ovladim, - debdi yosh ovchi.
— Qanday ovlading? - so‘rabdi ovchilar undan.
— Birinchi o‘qni otdim, tegmadi. Ikkinchi o‘qni otdim, yana tegmadi. Uchinchi o‘qni ham otdim. U ham tegmadi, - debdi.
— Unda qanday qilib ayiqni o‘ldirding? - deyishsa, yosh ovchi:
— Ayiq kulaverib o‘zi o‘lib qoldi, - dermish.
Bu maskani dastidan labimni ham berkitib yuribman!





