Afandi, bugun vaqtim chog‘, senga biror narsa sovg‘a qilgim kelyapti. Nima bersam ekan, a?
— Ximmatni o‘zlariga bersin, shohim,— dedi Afandi,—qanday narsa bersangiz ham menga shahar bergandek bo‘lasiz.
— Yaxshi,— dedi podsho,— men sanayman, sen ma’qul bo‘lganini o‘zing tanla: yuz tilla pul, to‘pichoq ot, bir suruv qo‘y, yaxshi bog‘. Qaysi biri ma’qul?
—Agar ulug‘ shohim iltifot qilsalar, yuz tillani cho‘ntagimga solib, otga minib, bir suruv bo‘rdoqi qo‘yni boqqa haydab kirib borsam. Sizning oliy ximmat Xotamtoyligingizga butun shahar qoyil qolar edi - dermish.
— Ishtahang karnayku, bordi-yu, hech narsa bermasamchi?
— Nima ham derdim,— ma’yus javob berdi Afandi, — unda o‘zingizning podsho ekanligingizni isbot qilgan bo‘lasiz.
— Hoy, sher sen meni to‘yinga chaqirmading-a hozir razbor qilamiz, desa
Sher tulkiga:
— Bor chiqib hal qivor, debdi.
Tulki ko‘chaga chiqib ketibdi. Tars-turs bo‘lib bir ozdan kegin quyon qaytib kiribdi:
— Shumi zo‘ring? Yana bormi, debdi.
Sher to‘ng‘izga ishora qilibdi. To‘ng‘iz ham chiqishi bilan tars-turs bo‘lib yana quyon qaytib kiribdi:
— Yana zo‘ring bormi, desa
Shyer bo‘riga qarab:
— Bor hal kivor, debdi.
Bo‘ri ko‘chaga chiqib ketibdi, yana tars-turs bo‘lib, bo‘ri qaytib kiribdi. Hamma joyi qon, oyog‘ida zurga turarmush. Sher nima bo‘ldi, desa.
Bo‘ri zo‘rg‘a boshini ko‘tarib:
— Ahmoq ayiqni ham aytmapsan-ku, dermish
Xodimlar bo‘limi boshlig‘iga korxona rahbari debdi:
— Korxonamga bir hisobchi kerak.
Xodimlar bo‘limi boshlig‘i:
— Hisobchiga qanday talablar qo‘yiladi? - desa, rahbar:
— Bitta talab! Men u bilan tinch uxlashim kerak! - debdi.
— Uch mahal ichsangiz "otdek" bo‘lib ketasiz...
Bemor:
— Mayli. Lekin dorini nomini aytmadingiz-ku?! - desa, shifokor:
— Dorini nima aloqasi bor bu yerda?! - degan ekan.
— Allo, kim bu?
— Men adangman. Qayerdasan?
— Buving ko‘p televizor ko‘radilarmi?
— Yo‘q...
— Unda qayerdan bildilar?
— Tizzalari og‘rishidan!
Xotinimni mendan berkitgan boyliklari qayerda ekan-a?!
— Bilasanmi, senga bitta maslahat beraman...
— Maslahat berishni o‘zimam bilaman!
— Yo‘q, biz ozmoqchimiz-ku!
— Unda osh markaziga piyoda boraqolaylik...!





