— Katta ayiq ovladim, - debdi yosh ovchi.
— Qanday ovlading? - so‘rabdi ovchilar undan.
— Birinchi o‘qni otdim, tegmadi. Ikkinchi o‘qni otdim, yana tegmadi. Uchinchi o‘qni ham otdim. U ham tegmadi, - debdi.
— Unda qanday qilib ayiqni o‘ldirding? - deyishsa, yosh ovchi:
— Ayiq kulaverib o‘zi o‘lib qoldi, - dermish.
Bu maskani dastidan labimni ham berkitib yuribman!
— Oyi, bugun adam zinadan yiqilib tushib yomon so‘zlarni aytdi.
— Nima dedi? Yomon so‘zlarni aytmasdan gapirib beraqol.
— Unda indamadilar.
— Toshtemir.
— Isming buncha qiyin?! Eslab qololmayapman.
— Qurilish qilsangiz eslab qolasiz.
Karlson bo‘ldik go‘yo:
To‘rtta devor tiklangan.
Parrak aylanar, ammo -
Uchish joyi cheklangan...
— Adajon, muzqaymoq olib bering.
Ota:
— Yo‘q qizim! Muzqaymoqqa pulimiz yetmaydi.
Qizaloq:
— Nimaga yetadi unda?
Ota:
— Faqat go‘shtga yetadi!





