— Men uyquga yotyapman. Uyqudan turganimda dasturxonda quyon go‘shtidan qaynoqqina sho‘rva bo‘lsin! Tushunarlimi?
— Huddi shunday, o‘rtoq polkovnik! - javob beribdi serjant.
Bir soat vaqt o‘tgach, polkovnik uyg‘onib, ne ko‘z bilan ko‘rsinki, stolga yozilgan dasturxon ustida qaynoqqina sho‘rvadan xushbo‘y bug‘ chiqmoqda. Tabiiyki, polkovnik hayron.
— Xo‘sh, bunchalik qisqa vaqt ichida quyon tutishga qanday muvaffaq bo‘lding? - so‘rabdi u serjantdan.
— Muammo bo‘lmadi, o‘rtoq polkovnik. Atrofga qarasam, allaqanday quyon yugurib yuribdi. Miltig‘imni ko‘tarib, o‘t ochdim. Bechora “miyov” deyishga ham ulgurmadi! – dermish serjant.
— Kim aytdi sizga uchyapmiz deb?! Samolyotimiz nosoz ekan. Samarqandgacha 300 kilometr, yerda yurib yetib olishga qaror qildik.
Hukumat vakillari «Chernobil» AES dan bo‘shab qolgan yerlarga nima ekish mumkinligi haqida muhokama qilmoqda:
— Daraxt ekib bo‘lmaydi. Yer zaharlangan. Mevali ko‘chatlarni gapirmasa ham bo‘ladi...
— Men bilaman! Bu yerlarda tamaki yetishtirish kerak. Tamakini yig‘ib olib, undan sigaret tayyorlanadi va sigaret qutisini ustiga shunday yozuv yozib qo‘yiladi:
“Sog‘liqni saqlash vazirligi oxirgi marta ogohlantiradi! Chekish sog‘liq uchun xavfli!”
— U yoqqa borma! Kiyimlaringni yechib olishadi, - desa, sayyoh barzangiga:
—Rahmat aka! Yaxshi aytdingiz. Qayoqqa boray? – debdi.
Barzangi:
— Shu yerda yechinaver, - degan ekan.
Internetga ham ishonch qolmabdi!
— Yaxshi qiz, raqsga tushasizmi? – desa, qiz nozlanib:
— Ha, albatta, - debdi.
Shunda yigit:
— Borib biroz raqs tushib keling! Bo‘sh joy yo‘q ekan, menga joy kyerak, - dermish.
— Qayoqqa tushmoqchisan? Jannatgami yo do‘zaxgami? Shunda afandi jannatga qarabdi. Hamma shaxmat, shashka o‘ynab o‘tirgan ekan. Keyin do‘zaxga qarabdi. U yerda diskoteka bo‘layotgan ekan. Afandi:
— Jannatga kirsam, zerikaman. Mayli do‘zaxga kira qolay, – deb do‘zaxga kiribdi. Kirishi bilan hamma bir-birini urayotgan ekan.
Afandi farishtalardan:
— Nega bunday bo‘ldi? – deb so‘rasa, farishta:
— Bu reklama edi! – degan ekan.
— Ha, albatta. Axir shuncha mehnatim ketgan.
— Qanaqa mehnat? Ovqatni men tayyorladim-ku?!
— Men xotin tanlashga deyapman.
Hayvonlar chumolidan so‘rashibdi:
— Filga nima deding?
— Meni etigimni kiyib olganingni bilaman! O‘zing joyiga qo‘yib qo‘y! – debdi.
— Bolam, yuragim ogʻriyapti, - debti. Shunda doktor:
— Koʻpqavatli uyda turasizmi buvijon? – desa, kampir:
— Ha, 3 qavatda turaman, - deb javob beribdi.
Doktor:
— Sizga umuman zinadan foydalanish mumkin emas. Manavi dorini 2 oy ichasiz. Dori tugagach keling, tekshiramiz, - debdi.
Onaxon 2 oydan soʻng kelib, yuragini tekshirtiribdi.
Doktor xayron qolib:
—Onajon, sizni yuragigingiz 18 yoshli qizlarni yuragidek uryapti. Siz butunlay sogʻsiz! - debdi.
Kampir xursand boʻlib:
— Endi uyimga zinadan chiqsam boʻladimi? – desa, doktor:
— Shu paytgacha nimada chiqayotgandingiz? –debdi.
Onaxon:
— Ikki oydan beri oyna, tarnovlarga ilashib chiqayotgandim, - dermish.





