— Yo‘q bolam, u go‘shtni qora kunlarga asrab qo‘yganman.
— Choyimga shakar solsam-chi?
— Yo‘q, shakarni ham qora kunlarga saqlayapman.
— Eh-h, tezroq o‘sha qora kunlar kelaqolsaydi...
— Qayerga ketyapsiz?
— Vazirlikka. Tartibga keltirib kelish uchun.
— Qoyilman! Juda-yam jur’atli ekansiz-ku?!
— Yo‘q, men shunchaki u yerda farroshman...
— Men xotinimni karate seksiyasiga berdim.
— Ho‘sh qalay?
— Yaxshi! Shug‘ullanyapti...
— Sen-chi?
— Men ham... Ovqat tayyorlashni, kirlarni yuvishni, uy tozalashni o‘rganib oldim...
— Romlariniyam bo‘yaymi?
"Hozir chiroqni yoqsam, yonib ketaman" deb, uyga sham yoqib kirgan ekan.
— Hamma yoqni tartibga keltiring! Bu yerga hokim kelyapti.
Soqchi xursand bo‘lib:
— Vanihoyat, oxiri qo‘lga tushibdi-da, ...
— Qayerda ishlaysan o‘zi?
— O‘likxonada bosh vrachman.
— Azizim, telefonimni o‘chirib qo‘ysang. Jiringlayverib seni bezovta qiladi.
Xotini:
— Sizga Alisherdan SMS keldi. Bugun tunda kutar emish...! Ko‘ziga uyqu kelmayotgan ekan...! – debdi jahl bilan.
Eri:
— Meni uyga kirgizmaysanmi??? – desa, xotini:
— Nega endi!? Bugun kechasi uxlashingiz uchun darvozani yoniga joy tayyorlab qo‘ydim! – dermish.
— Uyingizga o‘t ketdi, tez boring!!!
— E, yo‘q! Biz xotinim bilan ishlarni bo‘lishib olganmiz. Men pul topib boraman. Xotinim uydagi ishlarga qaraydi. Bor o‘ziga ayt!
— Senda to‘rtta olma bor edi. Ikkitasini yeding. Nechta qoladi?
— Ikkita olma va ikkita olmaning po‘chog‘i, oyijon...!





