— Yangi iPhone ishlab chiqib, sotuvga qo‘yish kerak. Ana keyin sog‘sa bo‘ladi...
— Xavfli vaziyat, hujumchi to‘p bilan bormoqda, darvoza himoyasiz qolgan..., darvozabon bilan yakkama-yakka... va ...zarba!!!
Voh, yaqin orada darvozabon bunaqa tepki yemagan edi...!
Yaqinroq borsa, kampir unga bir shisha aroq ko‘rsatibdi:
— O-xo, buvijon, aroq necha pul?
— Uch ming besh yuz so‘m. Agar yana ichging kelsa, manavi raqamga telefon qil!
Piyonista aroqni uyiga olib kelib ichib ko‘rsa, oddiy suv!
Rosa jahli chiqib, kampir bergan raqamga qo‘ng‘irok qilibdi.
U yokdan ovoz eshitilibdi:
— Shahar suv oqova tarmog‘i eshitadi...
— Nima qilamiz? Piyoda ketaveramizmi yoki itni kutamizmi?
— Shalom shevgilim! Yaxshimisan?
Qiz hayron bo‘lib:
— Jonim, nega "s" harfini o‘rniga "sh" harfini yozayapsiz?
— Og‘zimda nosim bor-da, ashalim!
— Kelinglar, kelishib olaylik! Voyenkomni oldiga kim birinchi kirsa, u savollarni boshqalarga aytadi. Biz ham shu savollarga javob beramiz. Hammani javobi bir xil bo‘lsa, bir joyda xizmat qilamiz, - debdi.
— Osonroq xizmat - bu qurilish bataloni, - debdi bo‘ri.
Birinchi bo‘lib quyon kiribdi. Qaytib chiqib, shunday debdi:
— Voyenkom tankani, samolyotni, mashinani rasmlarini ko‘rsatadi. Bilmayman denglar. Keyin shkafni ichidan g‘isht olib stolga qo‘yadi. Bu g‘isht deb aytinglar. Shunda hammamizni qurilish botaloniga yozadi. Birga xizmat qilamiz.
Bo‘ri kirib-chiqib, — Hammasi joyida, qurilishga, - debdi.
Ayiq kirib ketibdi. Ichkarida voyenkom ayiqga savollar beribdi. Rasmlarni ko‘rsatibdi. Ayiq bilmasligini aytibdi. Voyenkom endi o‘rnidan turib, shkafga qarab ketayotsa, — G‘isht bor, g‘isht bor!, - deb baqiribdi ayiq. Voyenkom bo‘lsa:
— Qoyil senga! Seni qobiliyating bor ekan. Sen razvedkaga borasan, - debdi.
— Qaysi oliygohga o‘qishga kirding?
— APEJga.
— Qaysi oliygoh ekan u?
— Adamni puli yetgan joyga! - dermish.
— Odamlar katta bo‘lganda o‘zgarishadi? Qolganlar-chi?
— O‘zgaradi. Qo‘zichoq qo‘y bo‘ladi, jo‘ja xo‘roz bo‘ladi...
Bolakay xursand bo‘lib chopqillab ketibdi:
— Ura, Matiz mashinamiz yaqinda Kaptiva bo‘lar ekan...
— Ha, 85 kilogramm edim. Mana hozir 70 kilogramman.
— Parhez qildingmi?
— Yoʻq. Hammasiga erim sababchi. Erimni boshqa ayol bilan uchrashib yurganini sezib qoldim. Alamimdan ozib ketyabman.
— Ajrashib ketmaysanmi?!
— Ajrashaman. Yana 15 kilogramm ozay, albatta ajrashaman.





