Afandi bir kuni baliq oviga chiqibdi. Birdaniga yomg‘ir yog‘ib, shamol ko‘tarilibdi. Shunda Afandi baliq turini ustiga yopib olib, bamoqlarini to‘rning teshigidan chiqarib:
— Voy, tashqari muncha sovuq, - dermish.
— Xotin, raqsga tushma!
— Nega adasi?!
— Qo‘llaringni tushir! O‘ynama dedim senga!
— Zo‘r ashula ekan!
— Rulni ushla!!! Qayoqqa haydayapsan???
Ikkita qo‘y hayit bayramidan oldin gaplashib turishibdi:
“Uyda bo‘l, dalada bo‘l hayit kuni qassobxonada bo‘lmasang bo‘ldi!”
Institut hovlisida bir talaba imtihonga kech qolayotgan do‘stini kutib turibdi. Bir payt unga qo‘ng‘iroq qilib debdi:
— Allo, o‘rtoq qayerdasan?
— Mana-mana, institut darvozasidan kirib kelyapman...
— Uyingdan fleshkani olish yodingdan chiqmadimi ishqilib?!
— Voy do‘stim, yaxshi-yam eslatding. Hozir ovolaman.
Bir ayol eriga debdi:
— Shu sigaretni qachon tashlaysiz?! Bir hafta o‘zingizni majburlab chekmasangiz, sabr qilsangiz tashlaysiz-ku!
Eri:
—Mayli xotin. Sen ham bir hafta telegramga kirmasang, chekishni tashlayman, - desa, xotini:
— Menga nima? Chekavermaysizmi!? O‘zingizga zarar qilyapsiz, - deb o‘girilib ketibdi.
Harbiy xizmat o‘tash uchun chaqiruvga kelgan yigitlar tibbiy ko‘rikdan o‘tmoqda.
Vrach:
— Kimni navbati, kiring! Stulga o‘tiring! Bo‘ldi! Xizmatga yaroqli!
Stuldan turgan yigit hayron bo‘lib:
— Qanaqasiga? Sog‘ligimni tekshirib ham ko‘rmadingiz-ku?! – debdi.
Vrach:
— Gapimni eshitding – quloqlaring sog‘lom. Stulni ko‘rding – ko‘zlaring ham sog‘lom. Teskari o‘girib qo‘ygan stulimni o‘ngini qilib o‘tirishga aqling ham yetdi. Demak, soppa-sog‘san! – dermish.
Bir yigit mashina haydab ketayotsa, YPH xodimi to‘xtatib debdi:
— Hurmatli haydovchi, hujjatlaringizni taqdim etsangiz.
Haydovchi yigit:
— Meni kimligimni bilasizmi? – debdi mashinada o‘tirgan holda kerilib.
YPH xodimi:
— Yo‘q, bilmayman. Hujjatlaringizni taqdim etsangiz... – debdi yana.
— Qo‘chqorov degan odamni taniysizmi?! – debdi haydovchi.
— Ha, taniyman, - debdi YPH xodimi.
Haydovchi:
— Men o‘shani o‘g‘li bo‘laman, - desa, YPH xodimi:
— Iye, Qo‘chqorov menman-ku! Bu yoqqa tushchi o‘g‘lim. Nega seni avval hech ko‘rmaganman?! – dermish.
Sud zalida shovqin va tartibsizlik boshlanib ketibdi. Ishtirokchilarning baland ovozda gapirishi, norozi ohanglar sudyani jahlini chiqarib yuboribdi. Sudya stoldagi bolg‘achasini urib:
— Tinchlik saqlansin! Kim shovqin solsa, yoki baqirsa zaldan chiqarib yuboraman! – desa, sud ayblanuvchi o‘rnidan turib baqira boshlabdi.
Alisher ismli bir odam gapiradigan to‘tiqush sotib olibdi.
Uyga olib kelsa hech gapirmasmush.
— Alisher dono degin, - deb to‘tiqushga bir hafta o‘rgatibdi. Baribir gapirmasmush.
Oxiri charchagan to‘tiqo‘sh tilga kirib:
— 8x6 nechi bo‘ladi Alisher? – debdi.
— Hayriyat-yey! Gapirding. Bilmadim nechi ekanini, - debdi haligi odam.
Shunda to‘tiqush:
— Shuni-yam bilmasang, nimangga Alisher dono deyishim kerak?! – dermish.
O‘qituvchi bolalarni hayvonot bog‘iga olib boribdi.
Bolalar:
— Bu maymunmi?
O‘qituvchi:
— Yo‘q, bu kassir!