Bir kun er-xotini urishib qolibdi.
Eri bir varroq qog‘oz olib, xotiniga “Xotin, ertaga meni soat 8:00 da uyg‘otgin” deb xat yozib stolga qo‘yib uxlashga yotibdi.
Ertalab turib, soatga qarasa 10:00 bo‘lganmish. Oshxonaga chiqib, stol ustida bir varoq qog‘ozni ko‘ribdi. Unga xotini shunday deb yozib ketgan ekan:
“Dadasi turing, soat 8:00 bo‘ldi”.
Bir xotin dugonasiga hasrat qilibdi:
— Erim endi aroq ichmayman deb qasam ichganidan buyon, muzlatgichga solib muzlatib yeyabdi.
Futbol ishqibozi o‘g‘lini erkalatyapti:
— Meni yolg‘izim, shirin bolam, kelajagim meni! Sen meni hayot o‘yinimda urgan golimsan! Shunda xotini eriga qarab:
— Men-chi adasi? – debdi.
Shunda er xotiniga:
— Sen ham urgan golimsan. Faqat o‘z darvozamga urib qo‘ygan – avtogolsan, - dermish.
Pazandachilik kursida o‘qiyotgan qizdan onasi so‘rabdi:
— Dars paytida tayyorlagan taomlardan o‘zingiz ham yeysizlarmi?
Qiz yig‘lamsirab:
— Yeyishga majburlashadi, - degan ekan.
Afandi qish kuni lodkali mototsiklida do‘sti bilan ketayotgan ekan. Bir payt qarasa, do‘sti lodka ketayotib, terlay boshlabdi. Afandi hayron bo‘lib tezlikni oshiribdi. Do‘sti battar terlayveribdi. Shunda afandi do‘stidan:
— Nega buncha terlayapsan? Qish bo‘lsa...? – deb so‘rabdi.
Do‘sti bo‘lsa tomog‘i qirilib:
— Ming la’nat! Lodkangni tagi teshik ekan, boyadan beri yugurib ketyapman, - dermish.
— Adasi, nonni narxi oshibdi.
— E, mayli, bir gap bo‘lar!
O‘zbeklar hamma muammolarni shu gap bilan yengib ketadi...
— Bobo, siz ham yosh bola boʻganmisiz?
— Ha.
— Bolalar sizni soqolingizi koʻrib, rosa kulishgandir-a?!
Chol kampiriga ovqat qilishini tayinlab, o‘zi hovlida yong‘oq chaqib o‘tirsa, bir yong‘oq puch chiqib qolibdi. Puch yong‘oqni olib, “Hozir kampirimni oldiga borib, mana bu yong‘oq seni miyangga o‘xshab puch ekan deb boplayman”, deb kampirini oldiga kiribdi.
Kampiri so‘ligan sholg‘omni qiynalib archayotganini ko‘rgan chol jimgina ortiga qaytgan ekan...
Er-xotin aylanib yurishsa, o‘g‘rilar chiqib qolishibdi.
— Eng qimmat narsangni ber! – debdi do‘q urib o‘g‘rilardan biri.
— Dadasi, meni berib yuboraqoling... – debdi shoshib qolgan xotini.
— Jinnimisan!? Eng qimmat narsani deyapti, arzonini emas! – dermish eri.
Talabalar she’ri:
Orziqib kutaman har kuni seni,
Uzoqdan ko‘rganda ko‘zlarimda nam.
Hech kimga bermayman hech kimga seni,
Meni qadrdonim - stipendiyam!!!