Eri bir varroq qog‘oz olib, xotiniga “Xotin, ertaga meni soat 8:00 da uyg‘otgin” deb xat yozib stolga qo‘yib uxlashga yotibdi.
Ertalab turib, soatga qarasa 10:00 bo‘lganmish. Oshxonaga chiqib, stol ustida bir varoq qog‘ozni ko‘ribdi. Unga xotini shunday deb yozib ketgan ekan:
“Dadasi turing, soat 8:00 bo‘ldi”.
— Erim endi aroq ichmayman deb qasam ichganidan buyon, muzlatgichga solib muzlatib yeyabdi.
— Meni yolg‘izim, shirin bolam, kelajagim meni! Sen meni hayot o‘yinimda urgan golimsan! Shunda xotini eriga qarab:
— Men-chi adasi? – debdi.
Shunda er xotiniga:
— Sen ham urgan golimsan. Faqat o‘z darvozamga urib qo‘ygan – avtogolsan, - dermish.
— Dars paytida tayyorlagan taomlardan o‘zingiz ham yeysizlarmi?
Qiz yig‘lamsirab:
— Yeyishga majburlashadi, - degan ekan.
— Nega buncha terlayapsan? Qish bo‘lsa...? – deb so‘rabdi.
Do‘sti bo‘lsa tomog‘i qirilib:
— Ming la’nat! Lodkangni tagi teshik ekan, boyadan beri yugurib ketyapman, - dermish.
— E, mayli, bir gap bo‘lar!
O‘zbeklar hamma muammolarni shu gap bilan yengib ketadi...
— Ha.
— Bolalar sizni soqolingizi koʻrib, rosa kulishgandir-a?!
Kampiri so‘ligan sholg‘omni qiynalib archayotganini ko‘rgan chol jimgina ortiga qaytgan ekan...
— Eng qimmat narsangni ber! – debdi do‘q urib o‘g‘rilardan biri.
— Dadasi, meni berib yuboraqoling... – debdi shoshib qolgan xotini.
— Jinnimisan!? Eng qimmat narsani deyapti, arzonini emas! – dermish eri.
Orziqib kutaman har kuni seni,
Uzoqdan ko‘rganda ko‘zlarimda nam.
Hech kimga bermayman hech kimga seni,
Meni qadrdonim - stipendiyam!!!





