— Suzib o‘tolmaymiz shekilli.
— Suzib o‘tamiz! 50 metr qoldi.
— Suzib o‘tolmaymiz.
— Suzib o‘tamiz! 30 metr qoldi.
— Yo‘q! Aniq suzib o‘tolmaymiz!
— 10 metr qoldi. Balki suzib o‘tarmiz?! Ha, mayli orqaga qaytdik. Suzib o‘tolmaydiganga o‘xshaymiz...
— Savdogar bo‘laman ustoz!
— Nima uchun injener yoki o‘qituvchi emas?
— Injener bilan o‘qituvchini inomarka mashina haydaganini hech ko‘rganmisiz???
— Hoy ovsinjon, oldingizdan ikkita qop chiqdi. Birida to‘la oltin, ikkinchisida esa aql. Siz qaysi birini olardingiz? – desa, ovsini ham o‘zini ko‘rsatmoqchi bo‘lib:
— Men aql solingan qopni olardim, - desa, ovsini:
— Ha, kimga nima yetmasa shuni oladi-da...- dermish.
— Xotin, seni boringga shukur qilaman.
Xotin:
— Sababini ayting!
Er:
— Sababi, shu sen bo‘lmaganingda mahallada meni hech kim yaxshi tanimasdi...
— Yoshim 30 ga borib qoldi. Haligigacha turmushga chiqmadim...
— Ha... Kimnidir xudo asrayapti.
— Nasriddin, sizni xotiningiz aqldan ozibdi!
Xo‘ja Nasriddin chuqur o‘yga botibdi.
Undan so‘rashibdi:
— Nimani bunchalik o‘ylab qoldingiz?
Nasriddin:
— Xotinim o‘zi tug‘ilganida aqlsiz edi. Qanday qilib aqldan ozishi mumkin deb o‘ylab qoldim, - degan ekan.
— Ayblanuvchi, oylik maoshingiz 500 ming so‘m bo‘lsa-yu, siz 2 qavatli uy, dalahovli qurishga pulni qayerdan olyapsiz?
Ayblanuvchi:
— Janob sudya, bu savolingizga javob berishim uchun menga vaqt kerak...
— Juda yaxshi. 7 yil yetadimi?
— Meni o‘tkazib yuboringlar! Bo‘lmasa hozir boshlaringni ustidan yurib ketaman!
Navbatda turgan bir kal odam quliga tuflab boshini silabdi-da:
— Yiqilib tushgin, - debdi.





