— Men seni uchrashuvga chaqiraman.
Chol uchrashuv joyiga borib, kampirni bir soat kutibdi. Kampirni yoniga qaytib kelib:
— Nega bormading, - desa, kampir:
— Onam ruxsat bermadilar, - dermish.
Erinchoqlik bilan o‘rnimdan turib, sekin borib qarasam, erimdan xabar kelibdi:
"Xotinjon, modomiki o‘rningdan turib, oshxonaga boribsan, bitta achchiq choy damlab kelaqolgin!"
— Adasi meni haliyam sevasizmi? - depti.
Eri:
— Xotinjon, sen-simkartasan, men-telefon. Telefon sim kartasiz ishlamaydi.
Xotin o‘zida yo‘q xursand bo‘lib, oshxonaga chiqib kesa, eri:
— Bechora xotin sodda-da! Hozirgi telefonlarga ikkita sim karta tushishini bilmidi-da, - dermish.
— Malika juda-yam go‘zal ekan... U shunchalar chiroyli edi-ki, shahzoda butun oqshom undan ko‘zlarini uza olmabdi.
— Ada, nega shahzoda malikani ko‘zlarini uzib olmoqchi bo‘lgan???
— Qani, kim doskadagi yozuvni tarjima qiladi?
Orqa partada, direktorni yonida o‘tirgan bola qo‘lini ko‘tarib:
— Bugun uchrashsak bo‘ladimi? deb yozilgan ustoz, - desa, o‘qituvchini jahli chiqib:
— Nima? Voy tarbiyasiz-yey! Narsalaringni yig‘ishtir-da, yo‘qol!!!
Bola narsalarini yig‘ishtirib, direktorga qarab, yig‘lamsirab debdi:
— Nemischani tarjima qilishni bilmaskansiz, nima qilardingiz menga o‘rgatib?!...
— Ha eshak, ko‘ylak kiysang ham tanidim seni! - dermish.
"Planshet sotaman. Arzon bahoda".
E’lon tagidagi birinchi izoh:
"Mavluda Azizovna, darsdan keyin qaytarib beraman degandingiz-ku!!!"
Besh daqiqadan keyin ofitsiant choy, non va bir piyola sous olib kelibdi. Birozdan so‘ng ofitsiant grilni olib kelsa, haligi odam non bilan sousni yeb bo‘lgan emish. Ofitsiantni qo‘lidagi grilni ko‘rgach:
— Tovuq borligini oldinroq aytsang bo‘lmasmidi?! Men grilga to‘yib olibman, – dermish.
— To‘ydan keyin labingga uchuq toshib ketibdimi? Nimadan bunchalik qo‘rqib ketding...?
— E-ey, to‘yxonada qaynonam uchta bo‘lib qolganini ko‘rdim.
— Ular qaynonangni opa-singillari edi-ku...





