— Кун бўйи ҳеч нарса қилмасдан ётавериб, зерикиб, чарчаб кетмайсанми?
— Қанақасига ҳеч нарса қилмасдан, мен ҳар замонда у ёқдан бу ёққа ағанайман - дебди.
— Худога шукур эсон-омон қутулдим.
Шунда ёнида ётган касал:
— Ҳали қувонишга эрта, мени операция қилишганда қайчини унутиб қолдиришган — дебди.
Иккинчи бемор:
— Менда врачни қўлқопи қолиб кетганди — деб турса
Коридордан врачни овози эшитилибди:
— Ҳамширани ҳеч ким кўрмадими?
Битта жинни газетани устига ўтирибди. Врачлар келиб жиннидан:
— Нимага бундай ўтирибсан, - деса.
Жинни:
— Бошқалардан баланд ўтирай деб, - деганмиш
— Бор, хозир мен сизга дори ёзиб бераман.
— Фақат кўпроқ, кўпроқ...
— Ё, қудратингдан, ният қилсанг амалга ошармиша - дермиш.
— Менга бир дона атиргул беринг, - дебди у сотувчига.
— Атиги биттами?
— Ҳа... Мен жуда камгапман!
— Афанди, туринг, уйга ўғри кирди,— деди. Афанди аста шивирлади:
— Жим ёт, мен уйғоқман, овозимизни эшитиб, ўғрилар қопини кўтариб қочиб қолмасин. Мен қопдаги буюмни мўлжаллаб турибман.
— Эрни қидиряпман.
— Ўзингга умр йўлдошни чатдан қидириб топмоқчимисан?
— Ўзимни эримни қидиряпман!
— Сизни тилла занжирингизни ўғирлаб қочган шахсни таний оласизми?
Жабрланувчи:
— Ўғрининг адвокати ҳимоя нутқидан кейин, мени ўзи тилла занжирим бор-йўқлигига ҳам шубҳаланиб қолдим, ўртоқ судья...!





