Жаҳл билан ароқни кўлга тўкиб ташлабди. Ароқни ичидаги балиқ сувга қайтиб тушиб, шерикларига мақтанибди:
— Тепада иккита овчи ушлаган балиқларига бир қадаҳдан ароқ қуйиб бериб, яна сувга ташлаб юборяпти, - дермиш.
— Ҳа, миям билан кириб, миям билан чиқдим!
— Ҳа. Уч соат ўтириб келяпман.
— Нимага ўтириб?! Шуғулланмаяпсанми?
— Йўқ. Ошхонадан йироқ бўлсам-бўлди. Шуни ўзи ёрдам беради озишимга!
— Яхши қиз, менга оқ рангдаги таблеткадан берсангиз...!
— Бу ер дорихона! Оқ таблеткаларимиз кўп, қайси бирини сўраяпсиз?
— Кўп бўлса, истаган бирортасини бераверинг...
— Бордим. Уйдаги ботинкаларимнинг ҳам ранги шунақа, ҳар хил экан.
"Симёғоч тепасидаги тугунда бир миллион пул бор. Олсанг, сеники! Агар ололмай, йиқилиб тушсанг, овозинг аёл кишини овозига айланиб қолади.
Ҳаёлпараст киши ололмай йиқилиб тушибди-ю, ростдан ҳам овози аёл кишиникига ўхшаб қолибди.
Ҳафа бўлиб турса, нарироқда бир эркак келиб қиз болани товушида:
— Ололмасангиз, нима қилардингиз чиқиб? - дермиш.
— Бу эски араванг кимга-ям керак?! - деса, дўсти:
— Ўтган сафар машинамни ичига ахлат ташлаб кетишибди. Шунга қулфлаб қўймоқчиман-да..., - дермиш.





