Афанди тўйга борган эди, ичкарига киришда кавушини қўлтиғига қистириб олди. Тўйбоши Афандини секин туртиб:
— Кавушингиз даҳлизда тура берар эди-ку, - деди.
— Йўқ, - деди Афанди, — кавушимнинг ёмон феъли бор: ким «юр» деса, ўрнига эски кавушни қўйиб кета беради.
— Кавушингиз даҳлизда тура берар эди-ку, - деди.
— Йўқ, - деди Афанди, — кавушимнинг ёмон феъли бор: ким «юр» деса, ўрнига эски кавушни қўйиб кета беради.
Афанди Подшо билан овга чиқди. Подшо бир кийикни қувиб бориб отган эди, ўқи хато кетди. Ўзини жуда ҳам мерган деб, ҳар доим мақтаниб юрган Подшо Афандининг олдида хижолат бўлди-да, ўзини оқлай бошлади:
— Қара, Афанди, жуда муғомбир ов кўрган қув кийик экан, менинг ўқимга чап бериб кетди-я.
Афанди Подшога таскин бериб, айтди:
— Агар кийикнинг ўрнида юзта одам бўлса ҳам бехато урган бўлар эдингиз, кийик ҳам овми!
— Қара, Афанди, жуда муғомбир ов кўрган қув кийик экан, менинг ўқимга чап бериб кетди-я.
Афанди Подшога таскин бериб, айтди:
— Агар кийикнинг ўрнида юзта одам бўлса ҳам бехато урган бўлар эдингиз, кийик ҳам овми!
Бир куни балиқ ўз севгилисига севгисини исботлаш учун ўзини дарёга ташлабди.
— Салом!
— Привет.
— Аҳволингиз қандай?
— Спасибо. Хорошо. Как ваши дела?
— Яхши. Сиз ўзбекмисиз?
— Да.
— Унда нега ўзбекча гапирмайсиз?
— Я по-узбекски понимаю, но не умею говорить...
— Мени итимга ўхшаркансизда...
— В смысле?
— Менинг итим ҳам тушунади, бироқ, гапира олмайди.
— Привет.
— Аҳволингиз қандай?
— Спасибо. Хорошо. Как ваши дела?
— Яхши. Сиз ўзбекмисиз?
— Да.
— Унда нега ўзбекча гапирмайсиз?
— Я по-узбекски понимаю, но не умею говорить...
— Мени итимга ўхшаркансизда...
— В смысле?
— Менинг итим ҳам тушунади, бироқ, гапира олмайди.
Икки янги бой суҳбатлашмокда. Бири иккинчисига дебди:
— Эшитишимча, Италиядан вилла сотиб олаётганмишсан...
— Ҳа, фирмам типратиканлар экспорт қилиб бойиб кетди, шунинг ҳисобидан сотиб оляпман!
— Қанақа типратикан?
— Фирмамиз қишлоқ хўжалиги зараркунандаларига қарши курашиш учун Европага типратикан экспорт қилади. — Менга қара, оғайни, бунча типратиканни қаердан топаяпсан?
— Бу жуда оддий: каламушни оласан-да, терисини лаклаб, фен билан қуритасан!
— Эшитишимча, Италиядан вилла сотиб олаётганмишсан...
— Ҳа, фирмам типратиканлар экспорт қилиб бойиб кетди, шунинг ҳисобидан сотиб оляпман!
— Қанақа типратикан?
— Фирмамиз қишлоқ хўжалиги зараркунандаларига қарши курашиш учун Европага типратикан экспорт қилади. — Менга қара, оғайни, бунча типратиканни қаердан топаяпсан?
— Бу жуда оддий: каламушни оласан-да, терисини лаклаб, фен билан қуритасан!
Афанди боғчасига ўтқазган кўчатларини ҳар куни кечқурун кўчириб, уйига олиб кириб кетар эди. Бу аҳволни қўшнилари кўриб:
— Афанди, бу нима қилганингиз? - дейишди.
— Ўзингга эҳтиёт бўл, қўшнингни ўғри тутма, - деди Афанди.
— Афанди, бу нима қилганингиз? - дейишди.
— Ўзингга эҳтиёт бўл, қўшнингни ўғри тутма, - деди Афанди.
Врач қабулига келган бемордан сўрабди:
— Ёшингиз нечида?
— 50 га кирдим.
— Фарзандлардан нечта?
— 3 та.
— Ҳаммасини тўйини кўрганмисиз?
— Ҳа, доктор! Лекин савол-жавобингиздан қўрқиб кетяпман. Касалим жиддийми?
— Ёшингиз нечида?
— 50 га кирдим.
— Фарзандлардан нечта?
— 3 та.
— Ҳаммасини тўйини кўрганмисиз?
— Ҳа, доктор! Лекин савол-жавобингиздан қўрқиб кетяпман. Касалим жиддийми?
Бозорда тарвуз сотиб ўтирган одамни ёнига харидор келиб "Тарвуз ширинми? Мазасини кўрсак бўладими?" деса, сотувчи "Ҳа, албатта!" дебди.
Шунда ҳалиги харидор катта тарвузни қўлтиқлаб "Уйда кўрармиз мазасини" деб индамай олиб кетиб қолган экан.
Эр-хотин фарзандлари билан ўтириб никоҳ тўйини видеосини кўраётишса, ўғли сўрабди:
— Ада, сиз қанисиз?
Адаси:
— Ман бу тўйда йўқман! - дебди.
— Ада, сиз қанисиз?
Адаси:
— Ман бу тўйда йўқман! - дебди.
Эр ўзининг севимли машинаси ва хотини тўғрисида доим бир хил фикр билдиради:
— Охирги пайт жуда кўп "касали"чиқватти.
— Биринчи қўл менман!
— Шошиб турганингда нуқул бир қилиқ чиқаради.
— Йили эскириб қолди, янгисига алмаштириб олишим керак.
