— Роса яхши гўшт экан. Уйни мантисидан қилиб берайми, бозорникидай манти бўлсинми?
Эр:
— Нима фарқи бор?
Хотин:
— Бозорни мантиси бўлса, олиб келган гўштингизни бутунлигича совутгичга солиб қўяй, уйни мантисидан бўлса бугун гўшт тугайди-да адаси.
— Бирорта ҳам керакмас. Улар қоронғуда ҳам гаплашиб ўтираверишади.
— Вой дугонажон, 40 йиллик машинани ҳайдаб келса бўладими.
— Ўзи нечи ёшда экан?
— Ўша машинасини салондан 18 ёшида сотиб олган экан.
— Ҳов анави келаётган кўчани бошида тўхтатиб юборинг, - дебди.
Ҳайдовчи бўлса:
— Бугун кўзойнагим уйда қолиб кетибди. Тушадиган жойингизда етиб келганимизда айтарсиз, дарров тўхтатаман машинани, - дермиш.
— Яхши қиз, чиройли экансиз! Танишсак бўладими? - деса, қиз:
— Мен қўлингиздаги музқаймоқ эмасман, яхши гапларга эриб кетадиган, - деб ўтиб кетибди.
— Ана, гувоҳ аксирди. Демак у тўғри гапиряпти.
Судья унга:
— Эсингиз жойидами адвокат? - деган экан.





