Ҳурматли аёллар!
Сизлар уй бекаси эмассизлар! Сизлар уй ишлари бўйича менеджерсизлар!!!
Ярим тун, соат 2:00.
Телефон қўнғироғи жиринглаб, нариги томондан "Нега шу маҳалда ухламаяпсан?" деган саволни эшитиб ақлдан озай дедим.
Менга қўнғироқ қилган одам шу саволни ўзига ҳам бериб кўрганмикин?!
Жарроҳ операция тугагандан сўнг беморга деди:
— Кечирасиз, ичингизда қайчи қолиб кетибди. Сизни бошқаттан операция қилмасак бўлмайди.
— Майли дўхтир. Фақат операциядан кейин қорнимга тугма қадаб қўйинг! Яна бирор нарса қолиб кетса, баданимни кесиб ўтирмайсиз.
Домла талабага дебди:
— Агар хоҳласанг, мен сенга бой бўлишни ўргатаман.
— Нега унда ўзингиз бой бўлмайсиз?
— Менга ўргатадиган устоз йўқда, - жавоб берибди домла.
Бир талаба пулсизликдан қийналиб:
— Сигаретни ташлаб, нос чекишга ўтаман, - дебди.
Бир ҳафтадан сўнг хумори тутиб, ҳам сигарет ҳам нос сотиб олишни бошлабди.
— Вой, вой, вой...!! Нима қиляпсиз?!
Йигит:
— Қимирламагин.
Қиз:
— Топдизми?
Йигит:
— Ҳа, топдим. Ҳозир тиқаман.
Қиз:
— У ергамас!
Йигит:
— Э, бор! Шу чойшабларни ўзинг тиқавер!
Маҳаллада бошида иккита қари дугона кампирлар гаплашиб ўтиришса, қўшни аёл ўтиб қолибди.
Биринчи капир иккинчисига қараб дебди:
— Менга қара, анави жувонни исми нима эди?
Иккинчиси узоқ ўйланиб туриб:
— Сенга ҳозир зарурми...? - дермиш.
— Электрон ҳукуматнинг алоҳида хусусиятлари нимада?
— Қоғозбозликдан воз кечиб, компьютердаги вируслар, тармоқдаги узилишлар, сервердаги хатоликлар ва ҳакозоларга эриша олдик.
Бир куни афандининг тоғаси оламдан ўтиб қолган экан. Афанди раҳматли тоғасига қабр тош қилдириш учун мраморсозни олдига борибди. Мраморчи билан нархини ҳеч келиша олмабди
Афанди мрамор устасига:
— Келинг энди, сал келиштириб берин...! Доимий мижозингиз бўлиб қоламан, - дермиш.
Афандининг уйига узоқдан бир дўсти мехмон бўлиб келибди. Дастурхон ширинлик ва мевалар билан безатилган экан.
Меҳмон тарвуздан еб туриб дебди:
— Дўстим, бу қора-қорачалари нима?
— Бу - шу меванинг данаги! Мана лаганча бемалол данагини ажратиб еяверинг.
Бир оз ўтиб меҳмон яна бир мевани ея бошлабди.
Афанди:
— Дўстим буни ейиш керак...
Мехмон:
— Мен нима қилябман?
Афанди:
— Тўғри еябсиз, лекин пўчоғини еябсиз...
— Ўзингиз айтдингиз-ку, данагини ажратинг деб...
— Тўғри айтдим, лекин бу - Анор! Буни данагини ейиш керак!