Сизлар уй бекаси эмассизлар! Сизлар уй ишлари бўйича менеджерсизлар!!!
Телефон қўнғироғи жиринглаб, нариги томондан "Нега шу маҳалда ухламаяпсан?" деган саволни эшитиб ақлдан озай дедим.
Менга қўнғироқ қилган одам шу саволни ўзига ҳам бериб кўрганмикин?!
— Кечирасиз, ичингизда қайчи қолиб кетибди. Сизни бошқаттан операция қилмасак бўлмайди.
— Майли дўхтир. Фақат операциядан кейин қорнимга тугма қадаб қўйинг! Яна бирор нарса қолиб кетса, баданимни кесиб ўтирмайсиз.
— Агар хоҳласанг, мен сенга бой бўлишни ўргатаман.
— Нега унда ўзингиз бой бўлмайсиз?
— Менга ўргатадиган устоз йўқда, - жавоб берибди домла.
— Сигаретни ташлаб, нос чекишга ўтаман, - дебди.
Бир ҳафтадан сўнг хумори тутиб, ҳам сигарет ҳам нос сотиб олишни бошлабди.
Йигит:
— Қимирламагин.
Қиз:
— Топдизми?
Йигит:
— Ҳа, топдим. Ҳозир тиқаман.
Қиз:
— У ергамас!
Йигит:
— Э, бор! Шу чойшабларни ўзинг тиқавер!
Биринчи капир иккинчисига қараб дебди:
— Менга қара, анави жувонни исми нима эди?
Иккинчиси узоқ ўйланиб туриб:
— Сенга ҳозир зарурми...? - дермиш.
— Қоғозбозликдан воз кечиб, компьютердаги вируслар, тармоқдаги узилишлар, сервердаги хатоликлар ва ҳакозоларга эриша олдик.
Афанди мрамор устасига:
— Келинг энди, сал келиштириб берин...! Доимий мижозингиз бўлиб қоламан, - дермиш.
Меҳмон тарвуздан еб туриб дебди:
— Дўстим, бу қора-қорачалари нима?
— Бу - шу меванинг данаги! Мана лаганча бемалол данагини ажратиб еяверинг.
Бир оз ўтиб меҳмон яна бир мевани ея бошлабди.
Афанди:
— Дўстим буни ейиш керак...
Мехмон:
— Мен нима қилябман?
Афанди:
— Тўғри еябсиз, лекин пўчоғини еябсиз...
— Ўзингиз айтдингиз-ку, данагини ажратинг деб...
— Тўғри айтдим, лекин бу - Анор! Буни данагини ейиш керак!





