— Йўқ. Бири шовқин солса, иккинчиси эшитмайди...
— Болам, Сирдарёдан чиқишимиз билан мени уйғотиб қўйгин, - дебди-ю, уйқуга кетибди. Ҳайдовчи Бухорога етай деб қолганда чолнинг гапи эсига тушиб, “Отахон ўша ерда ўйғотгин деганди” деб орқага қайтиб борибди.
Сирдарёга етиб келиб отахонни уйғотса, отахон машинадан тушиб, ҳарсангтошни ёнида расмга тушибди-ю, ҳайдовчига қараб:
— Бўлди! Энди Бухорога ҳайда, - деган экан.
— 31 декабр куни кечқурун нима қилмоқчисан?
— Билмадим. Лекин 1 январь куни тонгда нима қилишимни аниқ биламан!
— Нима қиласан?
— Овқат ҳазм қиладиган, бош оғриғини қолдирадиган ва кўнгил айнашни кетказадиган дори харид қилиш учун дорихонага бораман.
— Сени шунчалик севаман-ки, сен истаган нарсангга айланишим мумкин!
— Ундай бўлса, тез ишлайдиган интернет бўла оласизми?
— Тез ишлайдиган интернет???
— Билардим шунақалигингизни...!
— Сиз қаерга кетяпсиз, ўргилай?
— Наманганга. Сиз-чи?
— Андижонга.
— Замонимдан ўргилай! Битта поездда иккита жойга борса-ям бўлади-я...
— Сен қайси институтга кирдинг?
— Тиббиётга. Сен-чи?
— Ветеринар бўлишга ўқияпман. Жуда яхши бўпти. Институтни тамомлагач, бир-биримизни даволай оларканмиз.
— Ўғлим, боғчада уришиб турасизларми?
Ўғли:
— Ҳа, уришамиз!
— Ким ютади?
— Боғча опамиз.
— Сиз лицензиясиз йўловчиларни ташиганингиз учун жарима ёзаман, - деса, ҳайдовчи:
— Ўртоқ командир, бугун ҳали битта ҳам мижоз олганим йўқ! Бир тийин пулим ҳам йўқ!
— Шунақа денг?! Майли унда боринг! Тезроқ одам олиб, пул топиб келинг!





