Sizlar uy bekasi emassizlar! Sizlar uy ishlari bo‘yicha menedjersizlar!!!
Telefon qo‘ng‘irog‘i jiringlab, narigi tomondan "Nega shu mahalda uxlamayapsan?" degan savolni eshitib aqldan ozay dedim.
Menga qo‘ng‘iroq qilgan odam shu savolni o‘ziga ham berib ko‘rganmikin?!
— Kechirasiz, ichingizda qaychi qolib ketibdi. Sizni boshqattan operatsiya qilmasak bo‘lmaydi.
— Mayli do‘xtir. Faqat operatsiyadan keyin qornimga tugma qadab qo‘ying! Yana biror narsa qolib ketsa, badanimni kesib o‘tirmaysiz.
— Agar xohlasang, men senga boy bo‘lishni o‘rgataman.
— Nega unda o‘zingiz boy bo‘lmaysiz?
— Menga o‘rgatadigan ustoz yo‘qda, - javob beribdi domla.
— Sigaretni tashlab, nos chekishga o‘taman, - debdi.
Bir haftadan so‘ng xumori tutib, ham sigaret ham nos sotib olishni boshlabdi.
Yigit:
— Qimirlamagin.
Qiz:
— Topdizmi?
Yigit:
— Ha, topdim. Hozir tiqaman.
Qiz:
— U yergamas!
Yigit:
— E, bor! Shu choyshablarni o‘zing tiqaver!
Birinchi kapir ikkinchisiga qarab debdi:
— Menga qara, anavi juvonni ismi nima edi?
Ikkinchisi uzoq o‘ylanib turib:
— Senga hozir zarurmi...? - dermish.
— Qog‘ozbozlikdan voz kechib, kompyuterdagi viruslar, tarmoqdagi uzilishlar, serverdagi xatoliklar va hakozolarga erisha oldik.
Afandi mramor ustasiga:
— Keling endi, sal kelishtirib berin...! Doimiy mijozingiz bo‘lib qolaman, - dermish.
Mehmon tarvuzdan yeb turib debdi:
— Do‘stim, bu qora-qorachalari nima?
— Bu - shu mevaning danagi! Mana lagancha bemalol danagini ajratib yeyavering.
Bir oz o‘tib mehmon yana bir mevani yeya boshlabdi.
Afandi:
— Do‘stim buni yeyish kerak...
Mexmon:
— Men nima qilyabman?
Afandi:
— To‘g‘ri yeyabsiz, lekin po‘chog‘ini yeyabsiz...
— O‘zingiz aytdingiz-ku, danagini ajrating deb...
— To‘g‘ri aytdim, lekin bu - Anor! Buni danagini yeyish kerak!





