— Ҳар бир хитойлик менга юз сўмдан берса яхши бўларди...
Кўриб ақлдан озай дедим...
— Хўжайин, мен икки кунлик навбатчилигимни ишлаб бўлдим, - дебди.
— Қандай қилиб, - ҳайрон бўлиб сўрабди бошлиқ.
— Бугун тунда ухлаб қолибман, ҳеч ким уйғотмабди-ям..., - дермиш қоровул.
— Вой қаранг, ҳудди чўчқага ўхшайман-а..., - дебди хотини.
— Ҳа! Аниқроғи уст-бошига овқат тўкилган чўчқага..., - дермиш эри.
— Пуллар қаерда? Пуллар қаерда?, - деб сўрайверишибди ўғрилар.
Бояги бой нафаси бўғилиб:
— Йигитлар, пуллар кўринмаяпти. Ёки чуқурроқ киришим керак, ёки сув остида узоқроқ ушлаб туринглар-да..., - дермиш.
— Ов қилишга рухсатномангиз борми? - деса, биттаси ўрнидан туриб, қоча бошлабди. Текширувчи уни қувлаб, етиб олибди-да:
— Нега қочасан? Ҳужжатинг йўқ-ми? - деган экан, у йигит ҳам, — Мени ҳужжатларим жойида. Дўстимни рухсатномаси йўқ эди-да, - дермиш.
— Ҳозир шунақа латифа айтаман, агар кулсанг 5000 берасан, - дебди.
— Майли, - деб отахон тишини-тишига қўйиб кулмай эшитибди. Латифа тугагач, отахона кулмаётганини кўрган йигит:
— Айтганча, мажбуран кулмасанг 10000 берасан, - дермиш.
— Дадаси роса ичибсиз-а?
— Ҳечамда, бир грамм ҳам ичмадим.
— Бекорларни айтибсиз, роса ичгансиз!
— Ўлай агар ичмадим!
— Қани унда "Қишда кишмиш пишмасмиш, кишмиш пишса қишмасмиш" денгчи!
— Қишда пишмиш қишмасмиш, пишмиш қишса пишмасмиш... Э бор-э, роса бўкиб ичдим.
— Отахон, бу ерда балиқ тутиш таъқиқланган!
— Мен балиқ овламаяман, чувалчанг чўмилтиряпман, - дебди чол.
Милиция ходими:
— Ахир сиз чувалчангни таъқиқланган жойда қип яланғоч чўмилтиряпсиз!





