— Алло, милиция, хотиним йўқолиб қолди!
— Тинчланинг, қаерга кетган эди хотинингиз?
— Дўконга деб чиқиб кетганди...
— Хотинингизни белгилари: Бўйи? Соч ранги?
— Билмайман, бўйини ўлчаб кўрмагандим. Сочини рангини ҳар ҳафта алмаштириб туради. Охиргиси ёдимда йўқ!
— Кўзини ранги-чи?
— Ҳечам аҳамият бермаганман.
— Қандай кийимда эди?
— Билмайман ...
— Машинада кетганмиди?
— Ҳа, ҳа. Машинада!!! Ласетти. Ранги оқ, 2015 йил, автомат коробка, ўриндиқлар чармдан, галоген чироқли, қишки шиналар ўрнатилган, салонга монитор ҳам ўрнатиб берган эдим, - деб йиғлаб юборибди.
— Ҳавотир олманг, машинангизни албатта топиб берамиз!
Ҳуқуқшунос:
— Дўстим, сиз ҳамиша қонунларга таяниб иш қиласизми?
Йигит:
— Албатта! Масалан, мен Аҳмадбойга пул берганлар рўйхатида йўқман.
— Арзимайди.
— Арзимаслиги тўғрику-я, ойим шундай деб айт дедилар-да.
— Ҳар бир хитойлик менга юз сўмдан берса яхши бўларди...
Кўриб ақлдан озай дедим...
— Хўжайин, мен икки кунлик навбатчилигимни ишлаб бўлдим, - дебди.
— Қандай қилиб, - ҳайрон бўлиб сўрабди бошлиқ.
— Бугун тунда ухлаб қолибман, ҳеч ким уйғотмабди-ям..., - дермиш қоровул.
— Вой қаранг, ҳудди чўчқага ўхшайман-а..., - дебди хотини.
— Ҳа! Аниқроғи уст-бошига овқат тўкилган чўчқага..., - дермиш эри.
— Бор, кетавер! Сени кампирингда ҳамма нарса бор.
— Пуллар қаерда? Пуллар қаерда?, - деб сўрайверишибди ўғрилар.
Бояги бой нафаси бўғилиб:
— Йигитлар, пуллар кўринмаяпти. Ёки чуқурроқ киришим керак, ёки сув остида узоқроқ ушлаб туринглар-да..., - дермиш.





