Биринчи қиз сотувчига:
— Менга узун-узун сабзингиздан беринг.
Икинчиси:
— Менга семиз-семиз сабзингиздан беринг.
Сотувчи учинчи қизга қараб:
— Сизга қанақасидан?
Учинчи қиз:
— Менга фарқи йўқ! Қанақасидан бўлсаям, мен овқатга ишлатаман.
Сотувчи:
— Бу қизларчи?
— Ҳа, ... бу иккаласи сабзидан ниқоб тайёрлаб юзига суртмоқчи.
— Дарсга яна тайёрмасмиз денг!
— Ҳа, домлажон...
— Кечаси билан телевизор кўриб чиққанмиз демак...
— Шунақа...
— Институтга ҳам ҳурмат йўқ денг!
— ...
— Давлатни пулини еб ётибмиз денг!
— Узр домлажон. Сизни билмадим-у, мени ҳали ота-онам боқяпти...
— Зўр гап айтдинг! Шошмай тур, шуни статусимга қўйиб олай...
— Нега сенга кўп? Нима, сени шоҳинг борми?!
— Йўл ҳаққи бугундан 1400 сўм бўлган, - деса, йигит:
— Майли, менга кечаги чиптангиздан беринг, - дермиш.
— Отахон, биз ҳам сизга ўхшаб юрайлик, бир дуо қилинг, - дебди йигитлар.
Отахон:
— Омин, мени ёшимга киринглар, аммо мен қилган ишни қилманглар! – дебди.
Йигитлар:
— Нега унақа деяпсиз? – деса, отахон:
— Чунки ҳаётимда 25 йил қамоқ ҳам бор-да, - деган экан.
— Лаббай, эшитаман.
— Алло, ким бу?
— Ким керак сизга?
— Ўзи ким бу?
— Узр, кимни чақирай?
— Ким бу деб сўраяпман...
— Қўнғироқ қилган сиз-ку! Кимни чақирай?
— Эш-ш-ш-шак!
— Узр, бу ерда қариндошларингиз яшамайди. Адашиб тушдингиз, хайр!
— Пешонасига ёзилганмиди? Пешонасига сочи тушиб турган экан-да, кўрмай қолибман...
— Ким хотинидан қўрқса, ўрнидан турсин! Ҳамма ўрнидан турибди-ю, бир одам ўтирганмиш.
Шунда шериклари:
— Сен хотинингдан қўркмайсанми? – деса, у:
— Хотинимни эшитиб, оёғим ишламай қолди, - деган экан.





