Хуллас, ҳар кун тонгда бизда кузатиладиган ҳолат!
— Ҳайдовчилик гувоҳномангиз, талон, суғурта, ...
— Мана, мана, мана! Кўрсатибди куёв.
Ҳамма ҳужжатлар жойида экан. Ходим:
— Энди куф денг-чи! – дебди.
Буниси ҳам “тоза”!
Орқа ўриндиқда ўтирган қайнона гап бошлабди:
— Ҳа жуворма бўлгур! Ҳеч нарса топа олмадингми?
Ходим:
— Бу гапингиз хизмат вақтида мени ҳақорат қилишга киради! Чора кўрамиз, - деса, куёв:
— Мана жиннихонадан маълумотнома, - дебди.
— Сен тенги ўртоқларингни ҳаммаси уйланиб хотин, бола-чақали бўлишди. Сенга алам қилмайдими?!
Йигит жавоб берибди:
— Нима қилай алам қилади! Уларга қандай ёрдам беришни билмайман-да!
— Чунки сен билан фахрланаман. Таксида сени 1 та одам кўради. Метрода юзлаб одамлар кўради.
— Айтинг-чи доктор, уларни эри-чи? Узоқ яшай олишадими?
Аппаратга "Кайфиятнгни туширади" деб ёзилган экан. Йигит ўзича:
"Ҳозир ҳеч нима мени кайфиятимни тушира олмайди!" - дебдида, тугмасини босибди.
Аппарат йигитни чиройли кийимига сув сепиб юборибди. Йигит жиққа хўл бўлиб турса, атрофига кўп одамлар йиғилиб устидан масҳара қилиб кула бошлашибди.
Йигит атрофга қараса, бошқа аппарат бор экан У ерга "Кайфиятингни кўтаради" деб ёзилган экан.
"Нима бўлса бўлди!" дебдида, уни ҳам тугмасини босибди. Шу пайт йигитни масҳара қилиб кулаётган одамларни устига сув сепилиб кетган экан.
Самбо биланми ёки карате биланми?
— Югуриш билан шуғуллан!
— Холажон, сумкангиз очилиб қолибди.
— Вой болажоним раҳмат! Бошқа бир инсофсиз бўлганда ҳамёнимдаги пулларни ўғирлаб оларди.
— 100 минг сўм ҳам пул бўптими холажон?!





