Биринчиси, бирор жойда чанг кўрса, дарров уни тозалаб ташлашади.
Иккинчиси, чанг кўрса, уни устига "юракча"ни расмини чиза бошлашади.
Барча талабалар имтиҳон жавобларини топшириб кетишибди. Ҳалиги талаба ҳали ҳам танга ташлаб ўтирганмиш. Домлани сабри чидамай, талабани ёнига бориб:
— Имтиҳон вақти тугади. Жавобларни белгилашга улгурдингизми, - деса, талаба:
— Ҳа улгурдим, - дебди, - қайта текшириб чиқяпман, - дермиш.
— Исботла-чи?!
— Челакдан сув ичасан-ми?
— Йўқ!
— Ана кўрдинг-ми? Шохларинг халақит беради-да...!
— Мана дўстим, 2020 йил ҳам тугаб боряпти. Бу йил нималарга эришдинг?
— Мен тирик қолдим...
— Ҳали тириксан-ку, хотин...!
— Синф раҳбаримни ўзлари илтимос қилдилар-да!
— Қанақасига ахир?
— Аҳмедов, нега орқа партада хингиллаб ўтирибсан. Доскага чиқиб сабабини айт! Бизлар ҳам кулайлик, - дедилар ўқитувчим. Кейин мен гапириб бердим...
— Бир кило гўшт неча пул?
— Беш тилло!
— Нега бунча қиммат?
— Чунки подшоҳимиз нодон!
Подшоҳ саройга қайтибди. Эртасига башанг кийиниб, энди соқчилари билан яна ўша гўшт сотувчисини олдига борибди:
— Ассалому алайкум, подшоҳим, - дебди сотувчи.
— Гўштни қанчадан сотяпсан? - сўрабди подшоҳ
— Беш тиллодан!
— Нега бунча қиммат?!
— Кеча сиз нодонга айтдим-ку...
— Доктор, менга ёрдам беринг. Мен тушкунликка тушиб қолдим.
— Нима бўлди?
— Нарх-наво ошиб боряпти, мени эса пулим йўқ!
— Кечирасиз, сизга пул бера олмайман!
— Ҳеч бўлмаганда, депрессиядан чиқиш учун арзонроқ дорини айтинг!
— Чуқур нафас олинг, чиқаринг. Яна такрорланг.
— Бу қандай ёрдам бериши мумкин?
— Ҳаво бепуллигида тўйиб нафас оволинг...
— Рентген тасвири неча пул туради?
— Оддий тасвирми?, - дебди врач.
— Йўқ, елкамда маймун боласи, орқамда эса қора денгиз, устида чайка қушлари учиб юрган кўриниши қанча бўлади?! - дермиш.
Шунда бояги одам:
— Нима?, Ялонғоч одам кўрмаганмисан?, - деса, бармен:
— Йўқ, шунчаки, пулни қаердан олиб беришингизни ўйлаяпман, - дермиш.





