— Сузиб ўтолмаймиз шекилли.
— Сузиб ўтамиз! 50 метр қолди.
— Сузиб ўтолмаймиз.
— Сузиб ўтамиз! 30 метр қолди.
— Йўқ! Аниқ сузиб ўтолмаймиз!
— 10 метр қолди. Балки сузиб ўтармиз?! Ҳа, майли орқага қайтдик. Сузиб ўтолмайдиганга ўхшаймиз...
— Савдогар бўламан устоз!
— Нима учун инженер ёки ўқитувчи эмас?
— Инженер билан ўқитувчини иномарка машина ҳайдаганини ҳеч кўрганмисиз???
— Ҳой овсинжон, олдингиздан иккита қоп чиқди. Бирида тўла олтин, иккинчисида эса ақл. Сиз қайси бирини олардингиз? – деса, овсини ҳам ўзини кўрсатмоқчи бўлиб:
— Мен ақл солинган қопни олардим, - деса, овсини:
— Ҳа, кимга нима етмаса шуни олади-да...- дермиш.
— Хотин, сени борингга шукур қиламан.
Хотин:
— Сабабини айтинг!
Эр:
— Сабаби, шу сен бўлмаганингда маҳаллада мени ҳеч ким яхши танимасди...
— Ёшим 30 га бориб қолди. Ҳалигигача турмушга чиқмадим...
— Ҳа... Кимнидир худо асраяпти.
— Насриддин, сизни хотинингиз ақлдан озибди!
Хўжа Насриддин чуқур ўйга ботибди.
Ундан сўрашибди:
— Нимани бунчалик ўйлаб қолдингиз?
Насриддин:
— Хотиним ўзи туғилганида ақлсиз эди. Қандай қилиб ақлдан озиши мумкин деб ўйлаб қолдим, - деган экан.
— Айбланувчи, ойлик маошингиз 500 минг сўм бўлса-ю, сиз 2 қаватли уй, далаҳовли қуришга пулни қаердан оляпсиз?
Айбланувчи:
— Жаноб судья, бу саволингизга жавоб беришим учун менга вақт керак...
— Жуда яхши. 7 йил етадими?
— Мени ўтказиб юборинглар! Бўлмаса ҳозир бошларингни устидан юриб кетаман!
Навбатда турган бир кал одам қулига туфлаб бошини силабди-да:
— Йиқилиб тушгин, - дебди.





