— Жуда яхши! У мени қулоқларимга лағмон илади. Мен лағмонларни олиб, бурнидан ип қилиб ўтказаман.
— Мени йигитим 2 кун аввал ташлаб кетди.
Дугонаси:
— Вой дугонажон, мен бўлса 2 кун аввал бир йигит билан танишиб қолдим.
— Дўстим, нега кўринмай кетдинг?
— Дўкон очгандим.
— Зўр-ку!
— Мени 2 йилга қамаб қўйишди.
— Нега? Дўконни ёмон йўл билан очдингми?
— Йўқ, лом билан очгандим.
— Овози яхши бўлмагани учундир-да!?
— Йўқ, ўқишни билмагани учун!
Йигит тўтиқушни таъзирини бериб қўймоқчи бўлиб, уни музлатгичга солиб қўйибди.
Орадан ярим соат ўтиб, тўтиқуш кечирим сўрай бошлабди.
— Майли, кечирдим. Хатоларингни тушуниб етганга ўхшайсан! – дебди йигит.
Тўтиқуш бўлса йигитни қулоғига пичирлаб:
— Эшак миянгга яна нималар келади?! – деган экан.
Беморга капельница қўйган ҳамшира қиз краватни бир четига ўтириб олиб, телефон ўйнай бошлабди.
— Яхшимисиз бемор?
— Яхшиман.
— Ўзингизни қандай ҳис қиляпсиз?
— Яхши.
— Ҳозир капельница тугаса, аҳволингиз анча яхшиланади.
— Капельница шланкасини устидан турмасангиз, аҳволим ҳеч қачон яхшиланмаса керак...
Йигит ва қиз танишуви:
— Сизга қандай йигитлар ёқади?
— Менга ёмон йигитлар ёқади.
— Мен бир кишини ёмон урганман. Ҳозир шифохонада ётибди.
— Раҳмдил йигитлар ҳам ёқади.
— Лекин уриб қўйганимдан кейин роса йиғлаганман.
Шунинг учун ҳам биз камбағалмиз.
— Менга қачон уйланасиз?
— Бир фолбин айтди, мени биринчи хотиним вафот этармиш. Биринчи бошқасига уйланиб, ундан кейин сенга уйланаман.
Қўқонда ишлаб чиқарилаётган аёллар кийимини бир одам жуда катта миқдорда сотиб оларкан.
Бир тикувчи қизиқиб ундан сўрабди:
— Хотинингиз киядими ҳаммасини ёки опа-сингилларингизга ҳам совға қиласизми?
— Йўғ-е! Хотинимни телеграмда "Турецкий" кийимлар сотадиган группаси бор.
