— Менинг хотиним фаришта.
— Бахтли экансиз, меники ҳалиям тирик.
Йигит:
— Хўп, - дебди.
Қизни уйида кучукчаси бор эди. Кунларни бирида қиз ишдан келиб қараса, йигит кучукчани сўйиб еб ўтирганмуш.
— Ахир кучук гўшти емасликка сўз бегандингизку.
— Қўй гўшти бу!
— Қанакасига қўй бўлсин? Чапаку!
— Мен уни юз мартта сувга ботириб олдим. Қўй бўлди-да!
— Мен ишчиларимга икки ойдан бери маош бермасам ҳам ишга келаверишади, - дебди биринчиси.
— Мен эса уч ойдан бери ишчиларимга умуман ойлик бермаяпман. Барибир ҳаммаси келаверади. Энди ишга келишни ҳам пуллик қилиб қўймоқчиман, - дермиш иккинчиси.
— Сан бўтга писта чаққани келдингми ёки ароқ ичганими? - дермиш.
— Ойижон, мана бу пашшадан фил ясаб беринг.
— Нималар деяпсан? Эсинг жойидами ўзи?
— Ахир дадам сизга доим пашшадан фил ясайсан дейдилар-ку.
— Эрим ҳар доим аввалги хотинини гапиради.
Иккинчиси эса:
— Яхшику, - дебди. Мени эрим бўлса доим бўлажак хотинини гапиради.
— Афанди йўқ дебди,
Шунда грузин:
— Кел бозор ўйнаймиз дебди,
— Бўлди дебди, Афанди
Савдони бошлабди, грузин келиб энди савдолашай деганда қорни оғриб қолибди
— Афанди чемоданга қараб тур дебди-ю
Бир пайт қайтиб келиб
— қани чемодан - деса
Афанди:
— Бу ер бозор бўлса ман қаттан биламан дермиш
— Ҳа-а-а!
— Худога шукур-ей. Мен ток ураяпти-ми, деб ўйлапман.
— Официант, салат бугунгими?
— Салат нафақат бугунги, у ҳаттоки эртанги!





