— Мен сени учрашувга чақираман.
Чол учрашув жойига бориб, кампирни бир соат кутибди. Кампирни ёнига қайтиб келиб:
— Нега бормадинг, - деса, кампир:
— Онам рухсат бермадилар, - дермиш.
Эринчоқлик билан ўрнимдан туриб, секин бориб қарасам, эримдан хабар келибди:
"Хотинжон, модомики ўрнингдан туриб, ошхонага борибсан, битта аччиқ чой дамлаб келақолгин!"
— Адаси мени ҳалиям севасизми? - депти.
Эри:
— Хотинжон, сен-симкартасан, мен-телефон. Телефон сим картасиз ишламайди.
Хотин ўзида йўқ хурсанд бўлиб, ошхонага чиқиб кеса, эри:
— Бечора хотин содда-да! Ҳозирги телефонларга иккита сим карта тушишини билмиди-да, - дермиш.
— Малика жуда-ям гўзал экан... У шунчалар чиройли эди-ки, шаҳзода бутун оқшом ундан кўзларини уза олмабди.
— Ада, нега шаҳзода маликани кўзларини узиб олмоқчи бўлган???
— Қани, ким доскадаги ёзувни таржима қилади?
Орқа партада, директорни ёнида ўтирган бола қўлини кўтариб:
— Бугун учрашсак бўладими? деб ёзилган устоз, - деса, ўқитувчини жаҳли чиқиб:
— Нима? Вой тарбиясиз-ей! Нарсаларингни йиғиштир-да, йўқол!!!
Бола нарсаларини йиғиштириб, директорга қараб, йиғламсираб дебди:
— Немисчани таржима қилишни билмаскансиз, нима қилардингиз менга ўргатиб?!...
— Ҳа эшак, кўйлак кийсанг ҳам танидим сени! - дермиш.
"Планшет сотаман. Арзон баҳода".
Эълон тагидаги биринчи изоҳ:
"Мавлуда Азизовна, дарсдан кейин қайтариб бераман дегандингиз-ку!!!"
Беш дақиқадан кейин официант чой, нон ва бир пиёла соус олиб келибди. Бироздан сўнг официант грилни олиб келса, ҳалиги одам нон билан соусни еб бўлган эмиш. Официантни қўлидаги грилни кўргач:
— Товуқ борлигини олдинроқ айтсанг бўлмасмиди?! Мен грилга тўйиб олибман, – дермиш.
— Тўйдан кейин лабингга учуқ тошиб кетибдими? Нимадан бунчалик қўрқиб кетдинг...?
— Э-эй, тўйхонада қайнонам учта бўлиб қолганини кўрдим.
— Улар қайнонангни опа-сингиллари эди-ку...





