Психолог бир нечта аёлларга маслаҳат бераётган экан:
— Турмуш ўртоғингиз билан 5 дақиқалик уруш бир ҳафталик умрингизни қисқартиради.
Шунинг учун эрингиз билан урушманг.
Бир аёл дебди:
— Ундай бўлса мен аллақачон ўтиб кетган эканман-да!...
— Турмуш ўртоғингиз билан 5 дақиқалик уруш бир ҳафталик умрингизни қисқартиради.
Шунинг учун эрингиз билан урушманг.
Бир аёл дебди:
— Ундай бўлса мен аллақачон ўтиб кетган эканман-да!...
Ёмон хотин МИБ ходимига ўхшайди.
Бор нарсангни олиб қўяди. Кайфиятингни бузади. Ўз жонингга қасд қилишгача олиб келади.
Бор нарсангни олиб қўяди. Кайфиятингни бузади. Ўз жонингга қасд қилишгача олиб келади.
— Компьютеримни тузатиб бера оласизми?
— Нима бўлди?
— Ёниб кетди.
— Процессорими?
— Ҳа.
— Монитори-чи?
— У ҳам ёниб кетди.
— Сичқончаси бутун бўлса керак?!
— Йўқ, сичқончаси ҳам ёниб кетди.
— Қанақасига?! Бундай бўлиши мумкинмас...!
— Нега мумкинмас!? Мумкин! Мени уйим ёниб кетди.
— Нима бўлди?
— Ёниб кетди.
— Процессорими?
— Ҳа.
— Монитори-чи?
— У ҳам ёниб кетди.
— Сичқончаси бутун бўлса керак?!
— Йўқ, сичқончаси ҳам ёниб кетди.
— Қанақасига?! Бундай бўлиши мумкинмас...!
— Нега мумкинмас!? Мумкин! Мени уйим ёниб кетди.
Бир киши қўшнисини дарвозасини тақиллатиб узоқ турибди. Ҳеч ким очмабди.
Бироздан кейин уйдан кучук чиқиб келибди-да:
— Кўрмаяпсанми, уйда ҳеч ким йўқ! - дебди.
Ҳалиги одам ҳушидан кетиб қолибди. Ўзига келиб қараса, кучук ҳалиям турган экан.
— Сен гапирасанми? Бошқа кучукларга ўхшаб вовуллашни билмайсанми? - деса, кучук:
— Биламан. Сени қўрқитгим келмади-да, - дермиш.
Бироздан кейин уйдан кучук чиқиб келибди-да:
— Кўрмаяпсанми, уйда ҳеч ким йўқ! - дебди.
Ҳалиги одам ҳушидан кетиб қолибди. Ўзига келиб қараса, кучук ҳалиям турган экан.
— Сен гапирасанми? Бошқа кучукларга ўхшаб вовуллашни билмайсанми? - деса, кучук:
— Биламан. Сени қўрқитгим келмади-да, - дермиш.
— Доктор, мени даволанг! Мен яшагим келяпти!
— Пулингиз борми?
— Йўқ.
— Бунақа ҳаётни нима кераги бор?!
— Пулингиз борми?
— Йўқ.
— Бунақа ҳаётни нима кераги бор?!
— Қўшнимиз нимага бунча бақирияпти?
— Тиши чиқяпти...
— Тиши? Ахир унинг ёши 60 дан ошганку?
— Танглай тиши... Кеча бехосдан ютиб юборибди...
— Тиши чиқяпти...
— Тиши? Ахир унинг ёши 60 дан ошганку?
— Танглай тиши... Кеча бехосдан ютиб юборибди...
Бир отахон ёш йигитларга:
— Чиройли, аммо очиқ-сочиқ кийинган қизларни кўрсангиз, тавба деб тескари қаранглар, - насиҳат қилиб турса, йигитлар ҳаммаси бирданига:
— Тавба, тавба! - деб юборишибди.
Отахон бўлса:
— Қани? Қаерда? - дебди.
— Чиройли, аммо очиқ-сочиқ кийинган қизларни кўрсангиз, тавба деб тескари қаранглар, - насиҳат қилиб турса, йигитлар ҳаммаси бирданига:
— Тавба, тавба! - деб юборишибди.
Отахон бўлса:
— Қани? Қаерда? - дебди.
— Ҳой биродар, нега қармоғингни бирини сувга, иккинчисини ўт-ўланларни орасига ташлаб ўтирибсан?
— 10 минг берсанг сабабини айтаман.
— Мана ол 10 минг. Энди сабабини айт! Жудаям қизиқиб кетяпман!
— Сувга ташлаган қармоғимга ҳали бирорта ҳам балиқ илинмади. Ўт-ўланлар орасига ташлаган қармоғимдан 50 минг ишлаб олдим...
— 10 минг берсанг сабабини айтаман.
— Мана ол 10 минг. Энди сабабини айт! Жудаям қизиқиб кетяпман!
— Сувга ташлаган қармоғимга ҳали бирорта ҳам балиқ илинмади. Ўт-ўланлар орасига ташлаган қармоғимдан 50 минг ишлаб олдим...
Бир аёл ишга кетиб, уйда қолган эрига қўнғироқ қилибди:
— Адаси, нима қиляпсиз? - деб сўрабди.
Эри:
— Уйдаман! Сен қиладиган ишни қиляпман... - дебди.
Хотини ўзича хурсанд бўлиб, эрим уйларни тозалаб, овқат қилиб ўтирган экан, деб ўйлабди. Кечқурун уйга келиб қараса, эри диванда ялпайиб ўтириб олганча, сериал кўраётган экан.
— Адаси, нима қиляпсиз? - деб сўрабди.
Эри:
— Уйдаман! Сен қиладиган ишни қиляпман... - дебди.
Хотини ўзича хурсанд бўлиб, эрим уйларни тозалаб, овқат қилиб ўтирган экан, деб ўйлабди. Кечқурун уйга келиб қараса, эри диванда ялпайиб ўтириб олганча, сериал кўраётган экан.
Аёл бўлиш осонроқ. Озгина жаҳл қилсанг, айтган нарсанг муҳайё бўлади.
Эркакларга қийин. Жаҳл қилса, еб турган иссиқ овқатдан ҳам маҳрум бўлади.
Эркакларга қийин. Жаҳл қилса, еб турган иссиқ овқатдан ҳам маҳрум бўлади.
