— Қачон қарасам шу компьютеринг олдида ўтирасан. Нима қизиқ нарсалар бор бу ерда?, - деб сўраб қолибди.
Қиз эса:
— Интернетдаги "Google" ни сизга тушунтираман. Мана қаранг, нимани хоҳласангиз топиб беради, - дебди.
Қўшни аёл ҳам қизиқиб:
— Нима сўрасам ҳамма-ҳаммасини топиб берадими?
— Ҳа, хамма нарсани топади. Хоҳласангиз мана ёзиб, излаб кўринг.
Қиз клавиатурани қўшни холага бериб, ўзи чой дамлаб келиб қараса, экранда шундай ёзувлар турган экан:
"Ассалому алайкум ҳурматли Гугл ака! Илтимос, менга эримнинг жазмани қаерда яшашини топиб берсангиз!"
Хўранда пулни тўлагач, қизга гап отибди:
— Сиз учун доим эшитиш ёқимли бўлган уч сўз бор. Тўғрими?
— Ҳа, шундай.
— Хоҳласангиз, мен бу сўзларни топаман.
— Майли, ҳаракат қилиб кўринг.
— Мен сизни севаман.
— Тополмадингиз! Бу сўз - "Қайтими керак эмас» эди.
— Ие, ҳа куёв бола, нимага ҳаёл суриб қолдинг? Ахир беш йилдан бери севишиб юрган қизингга уйландинг-ку. Нега бу ерда ўтирибсан? - деса,
Куёв бола:
— Шунақаку-я, энди туни билан телефонда ким билан гаплашаман? - дермиш.
— Уч сўз айтсангиз, ҳар қандай истагингизни 100 мингга амалга ошираман, - дебди.
Эркак ҳам ўйлаб ўтирмай:
— Уйимни таъмирлаб бер!, - деган экан.
— Kеча хотинимни уришиб бердим.
— Йуғ-е, сен-а?
— Ҳа-да. Уйларни йиғиштиринг, деб иш буюрябди.
— Хўш?
— Йўқол кўзимдан, ҳали кирларни ювиб бўлганим йўқ, - дедим.
— Дада, омадсиз ҳазил нима дегани?
— Эрталаб ойинг мендан пайнетга пул олиб, кечқурун яна телефон рақами қарзга кирганлигини айтиши- омадсиз ҳазил дейилади-да ўғлим.
— Ойижон, омадсиз ҳазил нима у???
— Бу дегани, дадажонинг менга тўйдан аввал катта компанияни раҳбариман деб, тўйдан кейин эса ғирт бекорчилиги маълум бўлгани,- дебди онаси.
— Оппоққиз, бу ердан нечанчи номерли трамвайлар ўтади?
— Биринчи ва тўртинчи трамвайлар. Йигит яқинроқ келиб:
— Яна қайси номерлар ўтади, жонидан, - деган эди
Қиз:
— Бошқа номерлар ҳам ўтади-ю, аммо сизнинг номерингиз ўтмайди, - деб жавоб берди қиз.
Йигит:
— Яхши қиз, сизга қанақа йигитлар ёқади?
— Менга ҳарбий йигитлар ёқади улар қўрқмас бўлади. Яначи-яна ҳинд йигитлари ёқади, улар жудда эҳтиросли бўлишади.
— Яначи?
— Корейс йигитлари ёқади улар моҳир қиличбоз бўлишади.
— Унда танишиб қўяйлик, оддий лейтенант Амитабх Жумонг.
— Қизим, сен бу ерда эмас, қўшни ҳовлида яшайсан.





