— Оппоққиз, бу ердан нечанчи номерли трамвайлар ўтади?
— Биринчи ва тўртинчи трамвайлар. Йигит яқинроқ келиб:
— Яна қайси номерлар ўтади, жонидан, - деган эди
Қиз:
— Бошқа номерлар ҳам ўтади-ю, аммо сизнинг номерингиз ўтмайди, - деб жавоб берди қиз.
Йигит:
— Яхши қиз, сизга қанақа йигитлар ёқади?
— Менга ҳарбий йигитлар ёқади улар қўрқмас бўлади. Яначи-яна ҳинд йигитлари ёқади, улар жудда эҳтиросли бўлишади.
— Яначи?
— Корейс йигитлари ёқади улар моҳир қиличбоз бўлишади.
— Унда танишиб қўяйлик, оддий лейтенант Амитабх Жумонг.
— Қизим, сен бу ерда эмас, қўшни ҳовлида яшайсан.
— Ҳа, бу тез ёрдам.
— Хотиним напитка деб ўйлаб баклашкадаги бензинни ичиб юборибди, ҳозир ичи қизиб ҳовлида югуриб юрибди.
— Хавотир олманг 10 кмдан кейин бензин тугаса ўзи тўхтайди.
— Вай!, - дебди.
— Нима бўлди, - деб сўрашса
— Бошимни ювиш эсимдан чиқибди, - дебди.
— Юр танишмимизами?
— Дўстим бирпаст кутиб тур, олдин столга пулини тўлашсин.
— Дўстим ўлиб қолди! Нима қилай?
Нариги тарафда оператор жавоб қилибди:
— Ўзингизни босинг, сизга ёрдам берамиз, аммо аввал айтинг-чи, дўстингиз ростдан ҳам ўлиб қолдими?
Бир неча сония жимликдан сўнг милтиқнинг гумбурлаган овози эшитилибди. Сўнг овчи операторга дебди:
— Ўлганлиги аниқ, хўш, энди нима қилай?
— Ҳа, ўғлим хаёл суриб қобсан, бирортасидан кўнлинг борми?
— Йўғе, дада.
— Уялмай айтавер.
— Ада биттаси нима бўлади.





