— Қизиқ. 90 га етганимда кўринишим қанақа бўлар экан?!
— Нима? 90 га етасанми ҳали йўқми?
— Нега етмас эканман?! Ҳозир 85 ман. Яна 5 килограм йиғсам бўлди-да...!
— Хотин, рақсга тушма!
— Нега дадаси?
— Нима қиляпсан? Сенга гапиряпман! Қўлларингни тушир!
— Зўр мусиқа экан дадаси...
— Рулни ушла! Қаёққа ҳайдаяпсан?!
Уйда ишлашни бошлаганимдан бери икки мартта ишга кеч колдим.
"Ҳаётда масофалар ҳеч нарсани ҳал қилмайди" дейдиган инсонларга ҳожатхонани уйингиздан 1 км узоққа қуринг-чи, кўрамиз ҳал қилмаслигини дегим келади.
Болакай отасидан сўрабди:
— Дада, 2 та савол берсам майлими?
— Майли, сўра!
— Биринчиси - менга янги ўйинчоқ олиб берасизми? Иккинчиси - нимага йўқ?
Мактабда уй иши учун “Менинг ота-онам” мавзусида иншо ёзиб келиш берилибди.
Бир ўқувчи дафтарига шундай ёзиб келган экан.
Ота-оналаримиз шундай ёшга киришган-ки, уларни тарбия қилиш ва уришганларида ажратишга бизнинг кучимиз етмаяпти.

Йигит қизга:⠀
— Бармоқларингиз бунча узун? Пианино чаласизми?
Қиз:
— Йўқ. Лабароторияда пробиркалар юваман.

— Биласанми, пул топиш учун ҳаттоки нимага борганман?
— Нимага?
— Ишга борганман!
— Ҳазрат, агар кечаси хотинимнинг юзидан нур ёғилиб турса нима бўлади?
— Бу хотининг сени телефонингни текшираётганини билдиради.
Афандининг уйига келган меҳмон уч кунда ҳам кетмасмиш. Эрталаб афанди мушугини уришаётганмиш: "Кет! уч кунлик меҳмонга ўхшаб ўтираверасанми?!"