— Қўлингдаги тилла соатни еч!
Ҳалиги киши:
— Вой дод! Ёрдам беринглар!!! - деб бақира бошласа, йўлтўсарлар:
— Ие, ҳали сени тилла тишинг ҳам борми?! - деган экан.
— Мен ишлаш учун узоқларга кетяпман. Онангга қараб юр. Агар бегона эркак билан гаплашса, ҳовли этагига қурган янги иморатдан битта ғишт олиб қўясан. Қайтгач, шу иморатга қараб ўзим билиб оламан.
Орадан бир йил ўтиб, ҳалиги киши уйига қайтса, ўғли йўқ эмиш.
— Ўғлимиз қани? - деб сўрабди хотинидан.
— Жиннихонада ётибди. Янги қурган иморатни йиқитавериб, жонга тегиб кетди, - дермиш хотини.
— Адаси, уят эмасми, нуқул битта зиракни тақиб юрибман, - дебди хотини.
— Пайпоғимни кўрсатайми хотин?! - дермиш эри.
— Амаки, агар шўрва қиладиган бўлсангиз, ойимгаям бир коса бераркансиз. Мазалари йўқ.
Шунда Афанди ўзича ғудраниб қўйди:
— Тавба, бу уйда орзу қилиб ҳам бўлмайди-я! Дарров қўшнилар эшитади.
— Эшакни қийнаб қўйибсиз-ку! Ўзингиз ўтириб олибсиз. Қопда тузни ҳам ортиб олибсиз! - дейишса, афанди шартта эшакдан тушиб, қопдаги тузни елкасига ортиб, эшакни устига ўтирибди-да:
— Ана, энди бўлдими?! - деб йўлида давом этган экан.
— 7-синфда ўқийдиган болага оёқ кийими борми? - дебди.
— Аниқроқ айтинг, топилади, - деб сўрабди сотувчи.
— Аниқроғини айтсам, 7 "В" синфида ўқийдиган болага.
— Алло, адаси, кеча мен сизга айтган тилла занжирни бугун қўшнимиз сотиб чиқди. Олаверайми?
— Ҳа, олавер!
— Кейин, интернет орқали янги телефонга ҳам буюртма бериб юбормоқчиман, майлими?
— Майли!
— Келаси ҳафта 8 март байрами экан. Шунга янги кўйлак ҳам тиктирмоқчиман. Уйдаги пулдан олиб, тикувчига бориб келсаммикин дегандим?!
— Хўп майли, боравер!
Телефон суҳбати тугагач, йигит телефонни жойига қўйиб дебди:
— Оғайнилар, манави телефон ўзи кимники эди???
Қозоқ ва рус ўз вақтида қуён овлаб келибди. Лекин тожикдан дарак йўқ эмиш.
Бориб қарашса, тожик бир бўрини тутиб олиб:
— Командирга қуёнман деб айтасан, - деб ўргатиб турганмиш.
— Қорбободан совғага "Эртаклардагидек, шаҳзода мени қидириб келсин!" деб сўраган эдим. Пиёниста қўшним Тимур ака эшигимни тақиллатиб келишини назарда тутмагандим...
— Тинчликми?, - дебди.
— Пиширган шўрванг ёқмади шекилли, кўнглим беҳузур бўляпти, - деб тўнғиллабди эри.
— Унда нега мени телефонимни кўтариб кириб кетдингиз? Ўзингизники мана-ку!? - деган экан хотини.





