"Sakra!"
Burga sakrabdi. Talaba uni tag‘in tutib, bir oyog‘ini uzib olib, so‘ng stolda qo‘ydi-da, - "Sakra", - debdi:
Burga bu safar ham sakrabdi. Talaba uni yana tutib olib, qolgan oyog‘ini ham uzib tashlab:
"Sakra!" debdi.
Burga qimirlamay turaveribdi. Shunda talaba daftariga yoza boshladi: “Tajribalar shuni ko‘rsatdiki, burganing quloqlari panjasida bo‘lar ekan. Agar oyoqlaridan judo etsangiz, u karga aylanadi qoladi...
Qog‘ozga “chuvalchang” deb yozib, qarmoqni suvga tashlabdi. Birozdan keyin qarmoqni ko‘tarsa, qog‘ozni orqa tomoniga “baliq” deb yozib qo‘yilganmish.
— Onasi, bugun uyimizga yaqin do‘stimni mehmonga chaqirdim.
Xotini:
— Nima? Mehmon? Bola kasal, meni ishlarim boshimdan oshib yotibdi. Uyni ahvoliga qarab bo‘lmaydi. Muzlatgich bo‘m-bo‘sh! Bu kishim mehmon chaqirganmushlar...!
Eri:
— Shuning uchun ham chaqiryapman-da! Do‘stim bo‘ydoq. Oxirgi payt uylanish haqida ko‘p uylayapti. Biznikiga kelib uylangandan keyingi hayotini bir ko‘rib ketsin degandim...
Qaysi odam uyidan nima olib ketayotganini aniq biladiyu, nima olib kelayotganini aniq bilmaydi?
Javob: Biror bir yig‘inga tog‘ora ko‘tarib ketayotgan o‘zbek ayoli. Ketayotganida ichida nima borligini aniq biladi, qaytayotganda tog‘orasi ichida nima borligini aniq aytolmaydi.
— Ada, menga besh ming bering.
Adasi bo‘lsa:
— Nima, to‘rt ming? Uch mingni nima qilasan? Senga ikki ming ham yetadi! Mana ming so‘m, - deb besh yuz so‘m bergan ekan!
— Bolam, hovlidagi chelakda sut bor edi. Shuni olib kirgin.
Bola:
— Oyijon, chelakdagi sutga sichqon tushib qolibdi...
Ona:
— Voy, keyin nima qilding?
Bola:
— Sichqonni tutib olsin deb, sutni ichiga mushugimizni tashladim.
— Qara, negadir manavi bashara tanish ko‘rinyapti.
— Qani ber-chi!
Ikkinchisi ham ko‘zguga tikilib turibdi-da:
— E ahmoq, axir, bu menman-ku! – degan ekan.
Bemor cho‘ntagidan telefonini chiqarib, kamerasini yoqibdi-da, — Nima dedingiz? – debdi.
Vrach:
— 20 mingga dori-darmonlar olasiz dedim, - dermish.
— 23ni urib qo‘ygandim...
— Ancha bo‘ldimi urganingizga?
— 7 yilcha bo‘lib qoldi...
— Sen rus tilini bilasanmi? – so‘rabdi do‘sti.
— Yo‘q, - debdi sherigi.
— Mayli, hozir shoshmay tur! – deb, sotuvchini yoniga boribdi-da, tuxumni ko‘rsatib “Mama gde?” – debdi do‘sti.





