"Sakra!"
Burga sakrabdi. Talaba uni tag‘in tutib, bir oyog‘ini uzib olib, so‘ng stolda qo‘ydi-da, - "Sakra", - debdi:
Burga bu safar ham sakrabdi. Talaba uni yana tutib olib, qolgan oyog‘ini ham uzib tashlab:
"Sakra!" debdi.
Burga qimirlamay turaveribdi. Shunda talaba daftariga yoza boshladi: “Tajribalar shuni ko‘rsatdiki, burganing quloqlari panjasida bo‘lar ekan. Agar oyoqlaridan judo etsangiz, u karga aylanadi qoladi...
Qog‘ozga “chuvalchang” deb yozib, qarmoqni suvga tashlabdi. Birozdan keyin qarmoqni ko‘tarsa, qog‘ozni orqa tomoniga “baliq” deb yozib qo‘yilganmish.
— Onasi, bugun uyimizga yaqin do‘stimni mehmonga chaqirdim.
Xotini:
— Nima? Mehmon? Bola kasal, meni ishlarim boshimdan oshib yotibdi. Uyni ahvoliga qarab bo‘lmaydi. Muzlatgich bo‘m-bo‘sh! Bu kishim mehmon chaqirganmushlar...!
Eri:
— Shuning uchun ham chaqiryapman-da! Do‘stim bo‘ydoq. Oxirgi payt uylanish haqida ko‘p uylayapti. Biznikiga kelib uylangandan keyingi hayotini bir ko‘rib ketsin degandim...
“O‘g‘lim, bitiruv imtihonlaring qalay o‘tdi? Javobingni kutaman!”
O‘g‘li javob yozyapti:
“Imtihon zo‘r o‘tdi! Ustozimga yoqdi. Kuzda yana takrorlashimni so‘radi!”
Qaysi odam uyidan nima olib ketayotganini aniq biladiyu, nima olib kelayotganini aniq bilmaydi?
Javob: Biror bir yig‘inga tog‘ora ko‘tarib ketayotgan o‘zbek ayoli. Ketayotganida ichida nima borligini aniq biladi, qaytayotganda tog‘orasi ichida nima borligini aniq aytolmaydi.
— Ada, menga besh ming bering.
Adasi bo‘lsa:
— Nima, to‘rt ming? Uch mingni nima qilasan? Senga ikki ming ham yetadi! Mana ming so‘m, - deb besh yuz so‘m bergan ekan!
— Bolam, hovlidagi chelakda sut bor edi. Shuni olib kirgin.
Bola:
— Oyijon, chelakdagi sutga sichqon tushib qolibdi...
Ona:
— Voy, keyin nima qilding?
Bola:
— Sichqonni tutib olsin deb, sutni ichiga mushugimizni tashladim.
— Qara, negadir manavi bashara tanish ko‘rinyapti.
— Qani ber-chi!
Ikkinchisi ham ko‘zguga tikilib turibdi-da:
— E ahmoq, axir, bu menman-ku! – degan ekan.
Bemor cho‘ntagidan telefonini chiqarib, kamerasini yoqibdi-da, — Nima dedingiz? – debdi.
Vrach:
— 20 mingga dori-darmonlar olasiz dedim, - dermish.
— 23ni urib qo‘ygandim...
— Ancha bo‘ldimi urganingizga?
— 7 yilcha bo‘lib qoldi...





