Saroy folbinini shoh o‘z huzuriga chaqirib debdi:
— Mening taqdirimni bilasanmi?
— Ha, bilaman, - debdi folbin.
Shohning jahli chiqib:
— Sen o‘z taqdiringni bilib olgin avval, - deb uning boshini tanasidan judo qilibdi.
Ikkinchi folbin shoh huzuriga kelibdi.
— Mening taqdirimni bilasanmi? - so‘rabdi shoh.
— Yo‘q, men sizni qachon o‘lishingizni bilaman.
— Qachon? - darg‘azab bo‘libdi shoh.
— Mening o‘limimdan ikki kun o‘tgandan keyin, - javob beribdi folbin.
Arab milliarderiga Germaniyada o‘qiyotgan talaba o‘g‘lidan xat kelibdi:
"Hurmatli dadajon!
Berlin juda chiroyli shahar ekan. Odamlari ham yaxshi. Hamma ishlarim, o‘qishim joyida! Faqat bir muammo bor: men o‘qishga tilla Ferrari mashinamda kelaman. O‘rtoqlarim poyezdda kelishadi. Hatto o‘qituvchilarim ham. Shunga men ba’zida xijolat bo‘laman".
Otasidan javob keldi:
"Sevimli o‘g‘lim!
Xijolat bo‘lishingni istamayman. Seni hisobingga yetarlicha pul o‘tkazdim. O‘zinggga poyezd sotib ol! Bizni uyatga qo‘yma".
Ota-onalar majlisida o‘qituvchi Alini otasiga:
— O‘g‘lingiz Saiddan ko‘chiradi, - debdi.
Alini otasi:
— Balki Said Alidan ko‘chirgandir, - desa, o‘qituvchisi:
— Said imtihonda bilmayman deb yozibdi. Ali men ham bilmayman deb yozib qo‘yibdi, - dermish.
1 aprelda sevgan qizim meni tashlab ketdi.
3 aprelda qo‘ng‘iroq qilib, — 1 aprel hazili edi...! - deydi.
Men esa yangi qiz bilan tanishib bo‘lgandim...
Bir kuni bekatda 3 ta o‘zbek va 1 ta rus turgan ekan.
— Avtobus kelib to‘xtabdi. Shunda birinchi o‘zbek:
— Yo pirim deb, - avtobusga chiqibdi. Ikkinchisi chiqayotib:
— Yo Ali debdi. Uchinchi o‘zbek esa:
— Yo Muhammad, - deb chiqib ketsa, boyagi qarab turgan rus ichida "Bu yerda hamma ismini aytarkan, - deb:
— Yo Andrey, - deb avtobusga chiqib ketibdi.
Bir kishi xotini vafodor ekanini tekshirmoqchi bo‘libdi. Ishga ketgandek bo‘lib, ko‘chada berkinib tursa, xotini chiroyli kiyinib, uyidan chiqibdi-yu, bitta mashinaga o‘tirib ketibdi.
Eri ham bildirmasdan, taksiga o‘tirib, sekin o‘sha mashina orqasidan ketaveribdi.
Xotini borib, bir tungi klubga kirib ketibdi. Boyaga erkak taksichiga:
— Og‘ayni, anavi kirib ketgan ayol, mening xotinim bo‘ladi. Shundoq ichkariga kirgin-da uni olib chiq, istagan pulingni beraman, - debdi.
— Gap yo‘q, hozir olib chiqaman! - deb kirib ketibdi. Birozdan keyin taksichi bir ayolni qo‘lidan ushlab olib chiqib, — Aka, mana buni ushlang! - desa, er:
— Esing joyidami? Bu meni xotinim emas-ku! - debdi.
— Siz ushlab turing, qo‘yib yubormang! Bu mening xotinim. Hozir siznikini olib chiqaman, - dermish.
Bir kishi folbinga borib, chap qo‘lini uzatibdi. Folbin qo‘liga tikilib qarab, — Tushunmadim, negadir hech narsani ko‘rolmayapman. Taqdiringiz tamom bo‘lgan shekilli, - desa, mijoz:
— Siz o‘ng qo‘limni ko‘ring. Chapi protez, - dermish.
Bir ovchi o‘rtog‘iga:
— Ayiq o‘ldirdim, - debdi.
— Nechta o‘q otding? - desa,
— O‘nta o‘q, - debdi.
— Nechtasi tegdi? - so‘rabdi yana do‘sti.
— Birortasi-yam tekkani yo‘q! Ayiq kulib-kulib, o‘lib qoldi, - degan ekan ovchi.
Xotin kechasi ichib kelgan mast erini o‘rniga yotqizmoqda:
— Azizam, shiftda uchib yurgan nima?
— Pashsha-ku!
— Nega u oppoq?
— Hozir kechasi bo‘lsa, tungi ko‘ylagini kiyib olgandir-da!
To‘ydan keyin kelin ma’yus ohangda:
— Har kuni ovqat pishiraman, kir yuvaman, supuraman, tozalayman, dazmollayman, ... O‘zimni ertakdagi Zumraddek his qilyapman, - desa, eri:
— Aytgandim-ku, myenga turmushga chiqsang, ertaklardagidek yashaysan deb, - dermish.