— Bilasanmi do‘stim, sen juda tarbiyali, kamtar, aqlli va xushchaqchaqsan!
Og‘ir-bosiq fe’ling ham bor. Ayniqsa qo‘ling ochiqligiga gap yo‘q!
— E, bilaman! Lekin bundan ko‘p zarar ko‘raman...
— Gap senda emas! Muhimi do‘stlaringga foydasi bor!

Taksida ona o‘g‘li bilan ketayotgan ekan. O‘g‘li haydovchidan ko‘zini uzmay qarayveribdi. Buni ko‘rgan haydovchi:
— Hoy bolakay, nega menga tikilib ketyapsan? – desa, bolakay:
— Yo‘lda yopiq turgan metan zapravkalarni ko‘rib siz ham adam aytgan so‘zlarni aytarmikansiz deb qarab ketyapman, - debdi.

Qamoqxonadagi ikki mahbus suhbati:
— Bu yerga nega o‘tiribsan?
— Yo‘talganim uchun.
— Qanday qilib?
— Yo‘talib yuborgan edim, qorovul uyg‘onib qoldi.
— Do‘stim, nega xotining qo‘shiq xirgoyi qilayotganda ko‘chaga chiqib o‘tirasan?
— Qo‘shnilar eri xotinini do‘pposlayapti-yu, xotini dod solib yig‘layapti deb o‘ylamasliklari uchun.
Ba’zida "Yo‘q" deyishni ham o‘rganing.
Masalan, "Bir bo‘lak tort yeysizmi?" - deb so‘rashsa, "Yo‘q! Ikki bo‘lak yeyman", - deb javob bering.
Kecha 100 ming so‘mlik pulga "mayda" topolmay qoldim. Hech kimda yo‘q...
Qarasam yo‘l chetida YPH xodimi turibdi. Yonga borib:
— 100 ming so‘mga maydangiz yo‘qmi? - desam, u:
— Yo‘q, hali tushmadi! Hozirgina kelib turibman o‘zi! - deydi.
Uchta kasb egalariga hech tushunmayman:
— Futbolchilar o‘zi tepgan to‘pni o‘zi quvlaydi.
— Vrachlar bemorni qayeri og‘riyotganini bilib turib, "Qayeringiz og‘riyapti?" deb so‘raydi.
— O‘qituvchilar o‘zi bilgan savolni o‘quvchilardan so‘raydi.
Fursatdan foydalanib, sevgan qizimni ixtirochilar kuni bilan tabriklayman! U ham o‘zicha, o‘zidan kimnidir yasab olgan...
Hamma rahbarlarni gapi bir xil!
“Ishlamasang bo‘sha! O‘rningga boshqa odam topaman!”
Lekin mehnat ta’tiliga chiqish uchun ariza yozsang:
“Ishni kim qiladi?” “Sizdan boshqasi tushunmaydi, qila olmaydi...!”

— Retoranda xotinim bilan uchrashib qolgan kun hecham yodimdan chiqmaydi.
— Juda zo‘r kecha bo‘lganmidi?!
— Men xotinim bolalar bilan uyda o‘tiribdi deb o‘ylabman-da!