— Kech bo‘lib ketibdi-ku, og‘ayni meni katta yo‘lgacha kuzatib qo‘ysangchi, - debdi.
Yarim yo‘lga yetmaslaridan mehmon tomda turgan sharpani ko‘rib qolibdi. Sharpa huddi qiz bolaga
o‘xsharmishu, yuziga qanaqadir nur tegib turganmish. Mehmon:
— Og‘ayni orqaga qaytamiz, qara tomni tepasida vampir bor ekan, - desa
Og‘aynisi tomga qarab:
— Bu vampir emas, qo‘shnimizni qiziku. Telegram'ga kiraman deb antenna qidiryapti, - dermish
— Isming nima?
— Y harfidan boshlanadi, toping-chi! - debdi bolakay.
— Yo‘ldoshmi? Yigitalimi? ...
— Yo‘q, topa olmadingiz! Yustam.
— Rustam ekan-ku?! Nega Y dan boshlanadi deysan?!
— Y hayfini ayta olmayman!
— Mening rafiqam... shu yerdami?
— Ha, azizim...
— Bolalarim, shu yerdamisizlar..?
— Ha, otajon!
— Nabiralarim-chi...
— Shu yerdamiz, buvajon!..
Yahudiy oxirgi kuchini to‘plab:
— Unda oshxonadagi chiroqni katta xolang uchun yoqib qo‘ydinglarmi?!
Tabibni oldiga kelib:
— Ayting-chi, siz shamollab qolsangiz qanday tuzalasiz? - debdi.
Tabib davolanish sirini ipidan ignasigacha aytib beribdi.
Afandi tabibni gapini diqqat bilan eshitgach, "Rahmat" deb chiqib ketibdi.
— Uylanadi qizim! Onangdan so‘ra-chi, sehr-jodu qilib yigitlarni boshni aylantiradigan duo esidan chiqib ketmaganmikin?!
— Oyim shunday duoni biladilarmi?
— Albatta biladi. Shu paytgacha qanaqa qilib unga uylanganimni tushunolmayapman-ku!
Birinchisi maxfiy parolni 2 soatda aytib qo‘yibdi. Ikkinchisi 5 soatdan keyin qiynoqqa chidolmay aytib beribdi.
Uchinchisi urushga borgan Afandi ekan. Afandini bir kun qiynashsa ham aytmabdi, ikki kun qiynashsa ham aytmabdi.
Yerto‘laga tashab qo‘yishsa, boshini devorga urib "Esla, esla!" dermish.
— Nega boshingni urasan? - deyishibdi.
Afandi:
— O‘zimam esimdan chiqarib qo‘ygandim-da, - degan ekan.
— Sen o‘g‘il bolamisan, qiz bolami?
— Bilmiman, - debdi.
— Tuvakdan tur-chi, aytaman! - debdi bola.
— O‘g‘il bola ekansan!
— Qayerdan bilding?
— Tuvaging ko‘k rangda ekan. Qizlarni bog‘cha opam qizil tuvakka o‘tkizadilar.
Televizorda hamma tinimsiz "uyda o‘tiring" deydi. Hechkim "uyda yoting" demaydi. O‘tirishdan zerikib, yotib ko‘rdim. Mazza ekan...
— Ha, chap ko‘kragimga o‘q tekkan.
— Unda qanday qilib tirik qolgansan, yuragingga tegmaganmi o‘q?
— Yo‘q! O‘q tekkan paytda yuragim tovonimga tushib ketgandi.





